Blogpost:
Mascha Gesthuizen
De geschiedenis herhaalt zich, hoe we ons ook verzetten
Hannes keuze gaat, uiteraard, over keuzes maken. Hoe kom je als kind los van het juk dat je ouders dragen? Wat heb je nodig om autonoom te worden? En hoe kom je daarachter? Weet je als kind dat het noodzakelijk is dat je dit juk aflegt als je gelukkig wil worden? Wat je thuis ook is, bij gebrek aan een ander referentiekader en binnen de veiligheid van het bekende en het vertrouwde, is het op de kinderleeftijd moeilijk te beseffen dat het inderdaad een juk aan het torsen bent. Enige helicopterview ontbreekt vaak nog. Waarom zou je niet in de voetsporen van je ouders treden?
De symboliek van de zich herhalende geschiedenis ligt aan de basis van dit verhaal over Hanne en Chrissie. De worsteling die ontstaat uit het verlangen naar een paar stevige armen die je vasthouden, opvangen en steunen en tegelijkertijd het ontberen van een normale hechting en het op zichzelf teruggeworpen zijn, kleurt hun leven. Met de beperkt gevulde gereedschapskist van Hanne is het moeilijk een hele bouwmarkt mee te geven aan Chrissie. Is het daarom dat uiteindelijk alleen een botte bijl rest?
![c154700597df9abadf4eeaef4eda098b.jpg](https://static.hebban.nl/user/255077/images/big/c154700597df9abadf4eeaef4eda098b.jpg)