Lezersrecensie
Aardige schelmenroman
Ik moet bekennen dat de titel van deze roman me niet aansprak. Het deed me denken aan het schrikaanjagende effect van een speedboot die met hoge snelheid door de Amsterdamse grachten vaart. (vermoedelijk is dit ooit in een speelfilm gebeurd)
Ik heb het toch maar gelezen in het kader van de promotiecampagne "Heel Nederland leest" van 2024.
Het boek beschrijft het wel en wee van enkele inwoners in een Nederlands dorp aan een grote rivier.
De hoofdpersoon is de verteller van het verhaal, Fransje Hermans. Hij is door een ongeval dermate gehandicapt geraakt, dat hij niet meer kan praten en zich in een rolstoel moet zien voort te bewegen.
Het leven in het dorp neemt een turbulente wending als een verhuiswagen de gevel van de woning van de familie Maandag ramt.
De bestuurder van de verhuiswagen brengt het er niet levend van af, maar zoon Joe Speedboot kan wel onmiddellijk kennis maken met de zoon des huizes, Christof Maandag.
Joe Speedboot blijkt een nogal extrovert type te zijn, die er zelfs niet voor terug deinst om wat bommen tot ontploffing te brengen als hij het ergens niet mee eens is.
Het boek verhaalt vervolgens de avonturen van vier vrienden Hansje, Christof, pismaat Engel Eleveld en Joe. "Pismaat" slaat op de hulp die hij aan de gehandicapte Fransje verleent bij het toiletbezoek.
Er komt ook nog een gezin uit Zuid-Afrika in het dorp wonen. De vader Julius is tandarts, getrouwd met Kathleen, naar de maatstaven van de jongens een erotische vrouw. Ook komt er een mooie dochter, genaamd Picolien Jane, veelal afgekort met PJ.
Als het gesprek van de jongens komt op de mooie benen van mevrouw Kathleen, willen zij weten hoe zij er naakt uit zal zien.
Als zij als een vogel zouden zijn ( Fransje heeft een tamme kauw, genaamd Woensdag) was het eenvoudig om haar naakt te kunnen bekijken.
Joe komt dan met het fantastische idee dat ze dus een vliegtuig moeten bouwen, hetgeen ook daadwerkelijk gebeurt.
Ook het bouwen van een schip door meneer Mahfouz, ook wel papa Afrika genoemd, is in de roman geen probleem. Op de eerste afvaart van het schip verdwijnt het schip echter, om nooit meer terug te komen. Papa Afrika zal wel doorgevaren zijn naar Egypte.
Het tweede hoofdstuk heet "Zwaard". Dit heeft betrekking op Oosterse filosofeën, waarmee je kunt leren om op gedisciplineerde wijze met je lichamelijke krachten om te gaan. Deze krachten, in combinatie met veel trainen, zijn nodig om armworstelwedstrijden te kunnen winnen. Immers, Fransje heeft door zijn handicap veel spieren in zijn armen ontwikkeld. Samen met Joe Speedboot reizen zij festivals af om daar mee te doen aan wedstrijden om geld te verdienen. Hij stijgt tot enorme hoogten, totdat hij, door te veel armkracht van zichzelf te vragen, zijn ellepijp breekt en hij in het gips moet.
Als laatste indrukwekkende activiteit slaagt Joe Speedboot er zelfs in om met een door hem aangepaste shovel mee te doen aan de rally Parijs-Dakar.
Al met al leuke ondernemingen van Joe Speedboot, die je regelmatig een glimlach tevoorschijn doet toveren.
Tussen de bedrijven door speelt ook de verliefdheid van Fransje op Picolien Jane nog een rol in het boek. Zij wordt als mooi omschreven en is dus een lokaas voor de vrienden, met uitzondering van Joe, want die is met belangrijker zaken bezig. Toch wordt hij uiteindelijk, na Christof en Egel Eleveld haar vriend.
Bijzonder is ook nu weer dat Egel Eleveld in Parijs om het leven komt omdat er van grote hoogte een hond op hem is gevallen.
Wat betreft het boek van Tommy Wieringa moet ik zeggen, dat het boek me toch wel aangenaam heeft getroffen. Er zit wel enige spanning in en de combinatie van jeugdige naiviteit en overmoed komt ook humoristisch over. Sfeerbeschrijvingen zijn prima, niet te kort en ook niet te uitgebreid. De fantasie, humor en onwaarschijnlijke gebeurtenissen maken het tot een leuk en goed leesbaar boek, waarbij je ook je eigen je fantasie moet gebruiken.
Taalkundig zit het boek goed in elkaar, niet te simpel maar ook weer niet te verheven.
Het Nederlands taalgebruik is uitstekend, zodat ik niet werd gehinderd door allerlei spelfouten of grammaticale onjuistheden.
De snelheid van de gebeurtenissen is ook in voldoende mate aanwezig. Het deel over de armworstelwedstrijden en de rally met een shovel vond ik ook leuk gevonden.
De daar in genoemde krachtsporttheoriën Samurai, spraken me minder aan. Helemaal klopten die theoriën dus ook niet, getuige de afloop van deze carrière.
Ik heb het toch maar gelezen in het kader van de promotiecampagne "Heel Nederland leest" van 2024.
Het boek beschrijft het wel en wee van enkele inwoners in een Nederlands dorp aan een grote rivier.
De hoofdpersoon is de verteller van het verhaal, Fransje Hermans. Hij is door een ongeval dermate gehandicapt geraakt, dat hij niet meer kan praten en zich in een rolstoel moet zien voort te bewegen.
Het leven in het dorp neemt een turbulente wending als een verhuiswagen de gevel van de woning van de familie Maandag ramt.
De bestuurder van de verhuiswagen brengt het er niet levend van af, maar zoon Joe Speedboot kan wel onmiddellijk kennis maken met de zoon des huizes, Christof Maandag.
Joe Speedboot blijkt een nogal extrovert type te zijn, die er zelfs niet voor terug deinst om wat bommen tot ontploffing te brengen als hij het ergens niet mee eens is.
Het boek verhaalt vervolgens de avonturen van vier vrienden Hansje, Christof, pismaat Engel Eleveld en Joe. "Pismaat" slaat op de hulp die hij aan de gehandicapte Fransje verleent bij het toiletbezoek.
Er komt ook nog een gezin uit Zuid-Afrika in het dorp wonen. De vader Julius is tandarts, getrouwd met Kathleen, naar de maatstaven van de jongens een erotische vrouw. Ook komt er een mooie dochter, genaamd Picolien Jane, veelal afgekort met PJ.
Als het gesprek van de jongens komt op de mooie benen van mevrouw Kathleen, willen zij weten hoe zij er naakt uit zal zien.
Als zij als een vogel zouden zijn ( Fransje heeft een tamme kauw, genaamd Woensdag) was het eenvoudig om haar naakt te kunnen bekijken.
Joe komt dan met het fantastische idee dat ze dus een vliegtuig moeten bouwen, hetgeen ook daadwerkelijk gebeurt.
Ook het bouwen van een schip door meneer Mahfouz, ook wel papa Afrika genoemd, is in de roman geen probleem. Op de eerste afvaart van het schip verdwijnt het schip echter, om nooit meer terug te komen. Papa Afrika zal wel doorgevaren zijn naar Egypte.
Het tweede hoofdstuk heet "Zwaard". Dit heeft betrekking op Oosterse filosofeën, waarmee je kunt leren om op gedisciplineerde wijze met je lichamelijke krachten om te gaan. Deze krachten, in combinatie met veel trainen, zijn nodig om armworstelwedstrijden te kunnen winnen. Immers, Fransje heeft door zijn handicap veel spieren in zijn armen ontwikkeld. Samen met Joe Speedboot reizen zij festivals af om daar mee te doen aan wedstrijden om geld te verdienen. Hij stijgt tot enorme hoogten, totdat hij, door te veel armkracht van zichzelf te vragen, zijn ellepijp breekt en hij in het gips moet.
Als laatste indrukwekkende activiteit slaagt Joe Speedboot er zelfs in om met een door hem aangepaste shovel mee te doen aan de rally Parijs-Dakar.
Al met al leuke ondernemingen van Joe Speedboot, die je regelmatig een glimlach tevoorschijn doet toveren.
Tussen de bedrijven door speelt ook de verliefdheid van Fransje op Picolien Jane nog een rol in het boek. Zij wordt als mooi omschreven en is dus een lokaas voor de vrienden, met uitzondering van Joe, want die is met belangrijker zaken bezig. Toch wordt hij uiteindelijk, na Christof en Egel Eleveld haar vriend.
Bijzonder is ook nu weer dat Egel Eleveld in Parijs om het leven komt omdat er van grote hoogte een hond op hem is gevallen.
Wat betreft het boek van Tommy Wieringa moet ik zeggen, dat het boek me toch wel aangenaam heeft getroffen. Er zit wel enige spanning in en de combinatie van jeugdige naiviteit en overmoed komt ook humoristisch over. Sfeerbeschrijvingen zijn prima, niet te kort en ook niet te uitgebreid. De fantasie, humor en onwaarschijnlijke gebeurtenissen maken het tot een leuk en goed leesbaar boek, waarbij je ook je eigen je fantasie moet gebruiken.
Taalkundig zit het boek goed in elkaar, niet te simpel maar ook weer niet te verheven.
Het Nederlands taalgebruik is uitstekend, zodat ik niet werd gehinderd door allerlei spelfouten of grammaticale onjuistheden.
De snelheid van de gebeurtenissen is ook in voldoende mate aanwezig. Het deel over de armworstelwedstrijden en de rally met een shovel vond ik ook leuk gevonden.
De daar in genoemde krachtsporttheoriën Samurai, spraken me minder aan. Helemaal klopten die theoriën dus ook niet, getuige de afloop van deze carrière.
2
Reageer op deze recensie