Lezersrecensie
Complexe relatie is de rode draad
Normale mensen van Sally Rooney is het verhaal van een complexe relatie tussen 2 jonge mensen.
Connell en Marianne zijn 2 intelligente jonge mensen die bij elkaar in de klas zitten.
Connell is de sportieve, populaire jongen van eenvoudige komaf. Marianne is dochter van een rijke familie en op school een buitenbeentje. Ze wordt genegeerd en soms gepest.
Op school hebben ze geen contact met elkaar, maar wanneer Connell zijn moeder, die schoonmaakt bij de rijke ouders van Marianne, ophaalt, praat hij wel met Marianne.
Dit is de start van een connectie die de rode draad vormt van het verhaal.
Wanneer ze gaan studeren in Dublin blijkt er veel te veranderen: Marianne heeft een vriendenkring en voelt zich op haar gemak, maar Connell heeft moeite zijn draai te vinden.
In de loop van 4 jaren tijd, komen deze 2 mensen elkaar steeds weer tegen, waarbij de onderlinge band steeds weer duidelijk, maar ook ingewikkeld is.
In dit boek gebeurt niet veel, maar dat is helemaal niet erg. Alles draait om gevoelens van Marianne en Connell.
De beschrijving van deze gevoelens houdt je in de greep, maar het verbaast ook: Waarom houd je een relatie geheim voor de mensen om je heen? Is dat om niet uit de toon te vallen bij je eigen groepje? Om normaal gevonden te worden? Want wat is normaal?
En is dat het waard om de andere partij die al zo kwetsbaar is, te kwetsen?
Normale mensen is een boek dat je op het moment van lezen zeker in de ban houdt. Eenmaal gelezen is het echter ook snel weer vergeten.
Connell en Marianne zijn 2 intelligente jonge mensen die bij elkaar in de klas zitten.
Connell is de sportieve, populaire jongen van eenvoudige komaf. Marianne is dochter van een rijke familie en op school een buitenbeentje. Ze wordt genegeerd en soms gepest.
Op school hebben ze geen contact met elkaar, maar wanneer Connell zijn moeder, die schoonmaakt bij de rijke ouders van Marianne, ophaalt, praat hij wel met Marianne.
Dit is de start van een connectie die de rode draad vormt van het verhaal.
Wanneer ze gaan studeren in Dublin blijkt er veel te veranderen: Marianne heeft een vriendenkring en voelt zich op haar gemak, maar Connell heeft moeite zijn draai te vinden.
In de loop van 4 jaren tijd, komen deze 2 mensen elkaar steeds weer tegen, waarbij de onderlinge band steeds weer duidelijk, maar ook ingewikkeld is.
In dit boek gebeurt niet veel, maar dat is helemaal niet erg. Alles draait om gevoelens van Marianne en Connell.
De beschrijving van deze gevoelens houdt je in de greep, maar het verbaast ook: Waarom houd je een relatie geheim voor de mensen om je heen? Is dat om niet uit de toon te vallen bij je eigen groepje? Om normaal gevonden te worden? Want wat is normaal?
En is dat het waard om de andere partij die al zo kwetsbaar is, te kwetsen?
Normale mensen is een boek dat je op het moment van lezen zeker in de ban houdt. Eenmaal gelezen is het echter ook snel weer vergeten.
1
Reageer op deze recensie