Lezersrecensie
Geheimzinnige mentale kattenkliniek
Het boek ‘Een kat op recept’ heb ik mogen lezen voor de leesclub van Hebban. De roman is van de Japanse schrijfster Syou Ishida en is vertaald door Sarah van Camp. Het boek telt 269 bladzijden en is verdeeld over vijf hoofdstukken, die elk zijn vernoemd naar de kat(ten) die een hoofdrol spelen in het betreffende hoofdstuk. De omslag van het boek nodigt uit, zeker voor kattenliefhebbers. Twee schattige katten kijken je vanaf de voorkant van het boek uitnodigend aan.
Het idee van het verhaal is goed, de vijf hoofdpersonen worstelen met herkenbare problematiek. De één voelt zich ongelukkig in zijn werk, een ander mist de band met zijn familie en er is een personage dat worstelt met rouw. De hoofdpersonen zijn stuk voor stuk doorverwezen naar een speciale kliniek en gaan hier met enig wantrouwen naar toe. De nogal bijzondere arts schrijft de patiënten voor om ‘een kat in te nemen’ en zij krijgen daadwerkelijk een kat op recept mee naar huis.
Het eerste hoofdstuk begint veelbelovend. De kat helpt zijn tijdelijke baasje actief aan een nieuwe baan en er lijkt weer licht aan het einde van de tunnel te verschijnen, dankzij de kat. De hoofdstukken erna zijn korter en gaan minder diep. De schrijfstijl is wat eenvoudig en er worden weinig ingewikkelde zinnen gebruikt. Als je niet zo bekend bent met de Japanse cultuur, zijn sommige passages misschien wat lastiger te begrijpen. Het verhaal vermaakt prima, echte diepgang is er niet. Dit zorgt dat je als lezer ook wat aan de oppervlakte blijft en je wat minder innig meeleeft met de hoofdpersonen.
In Japan is het boek razend populair en het wordt zelfs in 25 talen vertaald. Het verhaal valt onder het genre ‘healing fiction’. Er had echter wat meer magie en meer verbondenheid tussen de verhalen aan toegevoegd mogen worden, om het meer interessant te maken.
‘Een kat op recept’ is zeker geen onplezierige leeservaring, het boek krijgt drie sterren. Als je van katten én de Japanse cultuur houdt, zorgt dit vast voor een nog hogere waardering.
Het idee van het verhaal is goed, de vijf hoofdpersonen worstelen met herkenbare problematiek. De één voelt zich ongelukkig in zijn werk, een ander mist de band met zijn familie en er is een personage dat worstelt met rouw. De hoofdpersonen zijn stuk voor stuk doorverwezen naar een speciale kliniek en gaan hier met enig wantrouwen naar toe. De nogal bijzondere arts schrijft de patiënten voor om ‘een kat in te nemen’ en zij krijgen daadwerkelijk een kat op recept mee naar huis.
Het eerste hoofdstuk begint veelbelovend. De kat helpt zijn tijdelijke baasje actief aan een nieuwe baan en er lijkt weer licht aan het einde van de tunnel te verschijnen, dankzij de kat. De hoofdstukken erna zijn korter en gaan minder diep. De schrijfstijl is wat eenvoudig en er worden weinig ingewikkelde zinnen gebruikt. Als je niet zo bekend bent met de Japanse cultuur, zijn sommige passages misschien wat lastiger te begrijpen. Het verhaal vermaakt prima, echte diepgang is er niet. Dit zorgt dat je als lezer ook wat aan de oppervlakte blijft en je wat minder innig meeleeft met de hoofdpersonen.
In Japan is het boek razend populair en het wordt zelfs in 25 talen vertaald. Het verhaal valt onder het genre ‘healing fiction’. Er had echter wat meer magie en meer verbondenheid tussen de verhalen aan toegevoegd mogen worden, om het meer interessant te maken.
‘Een kat op recept’ is zeker geen onplezierige leeservaring, het boek krijgt drie sterren. Als je van katten én de Japanse cultuur houdt, zorgt dit vast voor een nog hogere waardering.
1
2
Reageer op deze recensie