Lezersrecensie
Eindelijk weer eens hardop gelachen om een Jonasson
Hardop lachen tijdens het lezen
Om eerlijk te zeggen heb ik na het eerste boek van Jonas Jonasson niet meer zo erg kunnen lachen en genieten om zijn latere boeken. Niet dat ze slecht waren, integendeel. Het was meer dat het trucje, wat hij qua schrijfstijl uithaalt, er te dik bovenop lag en ik het niet meer verassend vond. Echter bij dit boek ‘De Boer, de Vrouw en de Brandenwijn’, heb ik echt weer eens hardop moeten lachen.
Taai begin, even doorzetten!
Na een taai begin, waarbij je echt even flink moet doorzetten, ontpopt zich een typisch Jonasson verhaal. De schrijfstijl is beeldend en gaat ver buiten de gangbare paden. Maar dat is juist het kenmerk van Jonas Jonasson. Als lezer beland je namelijk in een doldwaas avontuur. En hoewel er zich vele humoristische, cynische en satirische situaties voordoen, is de onderliggende boodschap bloedserieus. Het verhaal laat namelijk heel duidelijk het machtsverschil tussen de ‘gewone man’ en de machtshebbers zien.
Goede karakterbeschrijvingen
Jonas Jonasson weet zijn personages heel goed over te brengen. Hij beschrijft wat ze voelen en denken en nodigt de lezer uit om deel te nemen aan het verhaal. Daarbij word je ook wel eens op het verkeerde been gezet. Want is iedereen echt wel die hij zegt dat hij is, of is de held juist de boef? Blijven dromen een onwerkelijkheid, of komen ze uit? De auteur geeft een mooi beeld van de armoede in Zweden gedurende 1799-1853
Humor, sarcasme en cynisch maar ook een serieuze ondertoon
Het verhaal van ‘De Boer, de vrouw en de Brandenwijn’ heeft verschillende lagen en verhaallijnen. Er zijn meerdere plotwendingen, die niet heel verassend zijn maar wel een leuke draai aan het geheel geven. Hierdoor blijft het leuk om door te lezen. Het boek leest vlot en is onderhoudend. De echte grote verassing aan het einde van het verhaal, ontbrak helaas voor mij. Maar eindelijk heb ik wel weer echt een Jonas Jonasson gelezen. Humor, sarcasme en een serieuze ondertoon maken dit boek tot een genot om te lezen.
Om eerlijk te zeggen heb ik na het eerste boek van Jonas Jonasson niet meer zo erg kunnen lachen en genieten om zijn latere boeken. Niet dat ze slecht waren, integendeel. Het was meer dat het trucje, wat hij qua schrijfstijl uithaalt, er te dik bovenop lag en ik het niet meer verassend vond. Echter bij dit boek ‘De Boer, de Vrouw en de Brandenwijn’, heb ik echt weer eens hardop moeten lachen.
Taai begin, even doorzetten!
Na een taai begin, waarbij je echt even flink moet doorzetten, ontpopt zich een typisch Jonasson verhaal. De schrijfstijl is beeldend en gaat ver buiten de gangbare paden. Maar dat is juist het kenmerk van Jonas Jonasson. Als lezer beland je namelijk in een doldwaas avontuur. En hoewel er zich vele humoristische, cynische en satirische situaties voordoen, is de onderliggende boodschap bloedserieus. Het verhaal laat namelijk heel duidelijk het machtsverschil tussen de ‘gewone man’ en de machtshebbers zien.
Goede karakterbeschrijvingen
Jonas Jonasson weet zijn personages heel goed over te brengen. Hij beschrijft wat ze voelen en denken en nodigt de lezer uit om deel te nemen aan het verhaal. Daarbij word je ook wel eens op het verkeerde been gezet. Want is iedereen echt wel die hij zegt dat hij is, of is de held juist de boef? Blijven dromen een onwerkelijkheid, of komen ze uit? De auteur geeft een mooi beeld van de armoede in Zweden gedurende 1799-1853
Humor, sarcasme en cynisch maar ook een serieuze ondertoon
Het verhaal van ‘De Boer, de vrouw en de Brandenwijn’ heeft verschillende lagen en verhaallijnen. Er zijn meerdere plotwendingen, die niet heel verassend zijn maar wel een leuke draai aan het geheel geven. Hierdoor blijft het leuk om door te lezen. Het boek leest vlot en is onderhoudend. De echte grote verassing aan het einde van het verhaal, ontbrak helaas voor mij. Maar eindelijk heb ik wel weer echt een Jonas Jonasson gelezen. Humor, sarcasme en een serieuze ondertoon maken dit boek tot een genot om te lezen.
1
Reageer op deze recensie