Lezersrecensie
Knap hoe vijf meiden dit boek hebben geschreven...
Dit groepje auteurs zijn bekenden voor veel feelgood en tussendoortjes lezers. Ze schreven elk al verhalen over mensen zoals jij en ik waarin mooie en minder mooie zaken gebeurden.
Leesmomenten die de lezer de wereld even laten vergeten en die zich dan even kan ontspannen met een goed boek waar toch regelmatig een thema in verwerkt zit.
Zo ook in dit boek. Er valt bij de huursters van Aletta Jacobsstraat 8a t/m 8e een brief in de bus. Daar wordt dit verhaal mee gestart. Beste huurders. Hierna volgt de mededeling van een mooie verbouwing en het kostenplaatje voor de huurders in kwestie. Ze moeten een tijd hun huis uit. Hoe dan? Niet iedereen heeft een sociaal netwerk die gelijk hun logeerkamer aanbiedt.
De huurders zijn vier vlotte dames met een bijbehorende babbel, heel verschillende achtergronden en redenen waarom ze op een bepaalde manier op die brief reageren. Samen moeten ze eruit komen maar gaat dat lukken???? Spanning en sensatie volgt voor de lezer.
Hoe gaan Loes, Fenna, Autumn, Amber en Claire hieruit komen?
“Ik schud van links naar rechts met mijn hoofd, want ik kan het zelf bijna niet geloven. Deze meiden veranderen mij.”
Mensen die bepaalde opleidingen hebben gehad waarin ze leren mensen te begeleiden krijgen als les een vaak: De overlevingsstrategieën van de mens Vechten, vluchten, bevriezen en pleasen.
Deze manieren van omgaan met een ramp of een situatie als dit is mooi weergegeven door de ogen van de huursters. Ieder met hun eigen karakter, manier van praten en bewegen en omgaan met de situatie is zo eigen. Het maakt de lezer nieuwsgierig naar hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben want het boek leest als een geheel.
Enkele keren werd er hardop gelachen als de een lekker onhandig blijkt in haar handelingen en de ander in haar uitspraken. De aandacht moest er wel goed bij gehouden worden want de meiden vertellen hun visie op de situatie door elkaar heen. Het is een beetje schakelen, soms letterlijk van een van de woningen naar de zolder. Maar het boek werd echt met heel veel plezier gelezen. De personages zijn heel verschillend zodat ieder zich wel in een van hen zal herkennen en de omschrijvingen van de kamers geeft weer inspiratie om de kamer opnieuw in te richten of niet.
De mannen. Natuurlijk zijn er ook mannen en ook deze mannen komen van een andere planeet dan vrouwen want hun reacties lijken zo echt alsof er stiekem een mannelijke auteur bij betrokken was. Ze zijn een mooie aanvulling op het geheel.
Al met al zeg ik: Project geslaagd en klaar voor een vervolg .
Leesmomenten die de lezer de wereld even laten vergeten en die zich dan even kan ontspannen met een goed boek waar toch regelmatig een thema in verwerkt zit.
Zo ook in dit boek. Er valt bij de huursters van Aletta Jacobsstraat 8a t/m 8e een brief in de bus. Daar wordt dit verhaal mee gestart. Beste huurders. Hierna volgt de mededeling van een mooie verbouwing en het kostenplaatje voor de huurders in kwestie. Ze moeten een tijd hun huis uit. Hoe dan? Niet iedereen heeft een sociaal netwerk die gelijk hun logeerkamer aanbiedt.
De huurders zijn vier vlotte dames met een bijbehorende babbel, heel verschillende achtergronden en redenen waarom ze op een bepaalde manier op die brief reageren. Samen moeten ze eruit komen maar gaat dat lukken???? Spanning en sensatie volgt voor de lezer.
Hoe gaan Loes, Fenna, Autumn, Amber en Claire hieruit komen?
“Ik schud van links naar rechts met mijn hoofd, want ik kan het zelf bijna niet geloven. Deze meiden veranderen mij.”
Mensen die bepaalde opleidingen hebben gehad waarin ze leren mensen te begeleiden krijgen als les een vaak: De overlevingsstrategieën van de mens Vechten, vluchten, bevriezen en pleasen.
Deze manieren van omgaan met een ramp of een situatie als dit is mooi weergegeven door de ogen van de huursters. Ieder met hun eigen karakter, manier van praten en bewegen en omgaan met de situatie is zo eigen. Het maakt de lezer nieuwsgierig naar hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben want het boek leest als een geheel.
Enkele keren werd er hardop gelachen als de een lekker onhandig blijkt in haar handelingen en de ander in haar uitspraken. De aandacht moest er wel goed bij gehouden worden want de meiden vertellen hun visie op de situatie door elkaar heen. Het is een beetje schakelen, soms letterlijk van een van de woningen naar de zolder. Maar het boek werd echt met heel veel plezier gelezen. De personages zijn heel verschillend zodat ieder zich wel in een van hen zal herkennen en de omschrijvingen van de kamers geeft weer inspiratie om de kamer opnieuw in te richten of niet.
De mannen. Natuurlijk zijn er ook mannen en ook deze mannen komen van een andere planeet dan vrouwen want hun reacties lijken zo echt alsof er stiekem een mannelijke auteur bij betrokken was. Ze zijn een mooie aanvulling op het geheel.
Al met al zeg ik: Project geslaagd en klaar voor een vervolg .
2
Reageer op deze recensie