Lezersrecensie
Dit is een mooie en duidelijke handreiking met persoonlijke verhalen en handvaten waarmee iedereen zichzelf en anderen kan helpen.
Dit boek is bedoeld voor iedereen die een positieve impact wil hebben op het leven van een kind.
Leony Coppens is klinisch psycholoog. Ze kwam in haar praktijk verschillende kinderen tegen die traumatische ervaringen hebben opgedaan. Ze schreef verschillende artikelen en handreikingen voor leraren en opvoeders en besloot toen om dit boek te schrijven.
Coppens vertelt in de inleiding over de machteloosheid die ze als hulpverlener voelde bij een van de vele gezinnen die ze probeerde te helpen. Ze wilde graag een boek schrijven dat voor iedereen goed te lezen was. Onder iedereen bedoelt ze de mensen die zelf een trauma hebben meegemaakt, hun behandelaars of de lezer die zelf behandelaar is of wil worden.
Ze wil de lezer bewuster maken van wat kinderen kunnen meemaken als ze opgroeien, hoe dat van invloed kan zijn op hun gedrag en hoe iedereen de veerkracht van het kind (of het gezin) kan versterken. Dat doet ze door twaalf personen, overlevers genoemd, te interviewen.
Deze interviews heeft ze verdeeld over zes hoofdstukken waarna ze tussendoor en in het zevende hoofdstuk door middel van pijlers laat zien hoe de lezer zelf de veerkracht bij zichzelf of anderen kan versterken.
Coppers heeft een zeer levendige schrijfstijl waar passie voor het vak en de mensen waarmee ze dit boek heeft geschreven vanaf springt. Ze wil echt heel graag laten zien dat de stelling Iedereen kan het verschil maken klopt.
De sfeer in het boek is open en rustig, het geeft hoop voor mensen die anderen en zichzelf willen helpen na een trauma.
De interviews lezen ieder als zeer heftige levensverhalen, deze mensen hebben zoveel meegemaakt maar zijn ook zover gekomen door hun eigen veerkracht. Dat geeft hoop.
Het is goed voor te stellen dat mensen hun verhaal aan haar wilden vertellen want ze stelt open vragen en bouwt ook rust in, in de gesprekken. Ook zit er een structuur in waardoor het boek rustig leest.
Dat zou voor veel hulpverleners alleen al een eye opener moeten zijn.
Ze laat zien hoe zij door haar houding het gesprek gaande houdt
De interviews komen goed binnen bij de lezer en de respectvolle manier waarop Coppens ze aan het papier heeft toevertrouwd laat zien dat ze schrijftalent heeft. Ze maakt er niet haar verhaal van. Ze bewaart het overzicht door duidelijke vragen te stellen en ook de veerkrachtbronnen van de geïnterviewde op een rijtje te zetten . Door de duidelijke uitleg tussendoor wordt de lezer gemotiveerd om zelf over deze onderwerpen na te denken.
Iedereen kan het verschil maken is een mooie en duidelijke handreiking met persoonlijke verhalen en handvaten waarmee iedereen zichzelf en anderen kan helpen.
Leony Coppens is klinisch psycholoog. Ze kwam in haar praktijk verschillende kinderen tegen die traumatische ervaringen hebben opgedaan. Ze schreef verschillende artikelen en handreikingen voor leraren en opvoeders en besloot toen om dit boek te schrijven.
Coppens vertelt in de inleiding over de machteloosheid die ze als hulpverlener voelde bij een van de vele gezinnen die ze probeerde te helpen. Ze wilde graag een boek schrijven dat voor iedereen goed te lezen was. Onder iedereen bedoelt ze de mensen die zelf een trauma hebben meegemaakt, hun behandelaars of de lezer die zelf behandelaar is of wil worden.
Ze wil de lezer bewuster maken van wat kinderen kunnen meemaken als ze opgroeien, hoe dat van invloed kan zijn op hun gedrag en hoe iedereen de veerkracht van het kind (of het gezin) kan versterken. Dat doet ze door twaalf personen, overlevers genoemd, te interviewen.
Deze interviews heeft ze verdeeld over zes hoofdstukken waarna ze tussendoor en in het zevende hoofdstuk door middel van pijlers laat zien hoe de lezer zelf de veerkracht bij zichzelf of anderen kan versterken.
Coppers heeft een zeer levendige schrijfstijl waar passie voor het vak en de mensen waarmee ze dit boek heeft geschreven vanaf springt. Ze wil echt heel graag laten zien dat de stelling Iedereen kan het verschil maken klopt.
De sfeer in het boek is open en rustig, het geeft hoop voor mensen die anderen en zichzelf willen helpen na een trauma.
De interviews lezen ieder als zeer heftige levensverhalen, deze mensen hebben zoveel meegemaakt maar zijn ook zover gekomen door hun eigen veerkracht. Dat geeft hoop.
Het is goed voor te stellen dat mensen hun verhaal aan haar wilden vertellen want ze stelt open vragen en bouwt ook rust in, in de gesprekken. Ook zit er een structuur in waardoor het boek rustig leest.
Dat zou voor veel hulpverleners alleen al een eye opener moeten zijn.
Ze laat zien hoe zij door haar houding het gesprek gaande houdt
De interviews komen goed binnen bij de lezer en de respectvolle manier waarop Coppens ze aan het papier heeft toevertrouwd laat zien dat ze schrijftalent heeft. Ze maakt er niet haar verhaal van. Ze bewaart het overzicht door duidelijke vragen te stellen en ook de veerkrachtbronnen van de geïnterviewde op een rijtje te zetten . Door de duidelijke uitleg tussendoor wordt de lezer gemotiveerd om zelf over deze onderwerpen na te denken.
Iedereen kan het verschil maken is een mooie en duidelijke handreiking met persoonlijke verhalen en handvaten waarmee iedereen zichzelf en anderen kan helpen.
2
Reageer op deze recensie