Lezersrecensie
Vlot geschreven originele thriller
Na het verlies van haar partner vindt Susan opnieuw geluk bij Daan. Zij verhuist naar Ibiza, waar Daan een huis voor hen heeft geregeld in een prachtige villawijk. Susan maakt kennis met Claire, een van haar buurvrouwen.
“Privédetective? Opnieuw laat ik mijn blik over de vrouw gaan. Als ik mijn mond open, heft ze haar rechterhand. ‘Ik ben ingehuurd, in verband met fraude. Er loopt een strafrechtelijk onderzoek en ik heb wat vragen. Mijn opdrachtgever hoopt dat u…ehm, jij, wat opheldering kunt geven over een zaak.”
(quote)
De nieuwsgierigheid van de lezer is direct gewekt: wat is er gebeurd? Waarom is die privédetective daar?
Dan verdwijnt haar buurvrouw Claire. Niemand lijkt zich er echt druk over te maken en dat bevreemdt Susan. Ze hoort dat Claire wel vaker een paar dagen weg is en ook haar man lijkt er vrede mee te hebben dat zij van de aardbodem verdwenen lijkt te zijn. Het zit Susan niet lekker en zij besluit zelf te proberen Claire te vinden. Ze stuit op allerlei vreemde zaken, maar dit weerhoudt haar niet haar zoektocht door te zetten. Dat dit niet zonder gevaar is, wordt al snel duidelijk.
Schijnspel is een vlot geschreven verhaal vol gebeurtenissen die elkaar snel opvolgen. Niet allemaal even realistisch, soms is het “too much.” Toch heeft dit geen negatieve invloed op het verhaal, want Lydia weet hoe je de nieuwsgierigheid van de lezer moet behouden door de lezer beetje bij beetje de nodige informatie te voeren. De prima opgebouwde spanning doet de rest.
De vertelstijl is origineel. Je krijgt het verhaal voorgeschoteld vanuit Susan, die haar verhaal doet aan Sheila, de privédetective, die bij haar op de stoep stond. Niemand wil zijn of haar eigen straatje bevuilen, dus het is maar de vraag of wat Susan Sheila meedeelt de waarheid is; je hoeft immers als verdachte niet mee te werken aan je eigen veroordeling…
Lydia heeft mij enorm verrast met het plot van dit boek. Die kwam werkelijk als een verrassing.
Dank aan Kabook Uitgevers voor het recensie-exemplaar; dit heeft overigens geen invloed op mijn mening over het boek.
“Privédetective? Opnieuw laat ik mijn blik over de vrouw gaan. Als ik mijn mond open, heft ze haar rechterhand. ‘Ik ben ingehuurd, in verband met fraude. Er loopt een strafrechtelijk onderzoek en ik heb wat vragen. Mijn opdrachtgever hoopt dat u…ehm, jij, wat opheldering kunt geven over een zaak.”
(quote)
De nieuwsgierigheid van de lezer is direct gewekt: wat is er gebeurd? Waarom is die privédetective daar?
Dan verdwijnt haar buurvrouw Claire. Niemand lijkt zich er echt druk over te maken en dat bevreemdt Susan. Ze hoort dat Claire wel vaker een paar dagen weg is en ook haar man lijkt er vrede mee te hebben dat zij van de aardbodem verdwenen lijkt te zijn. Het zit Susan niet lekker en zij besluit zelf te proberen Claire te vinden. Ze stuit op allerlei vreemde zaken, maar dit weerhoudt haar niet haar zoektocht door te zetten. Dat dit niet zonder gevaar is, wordt al snel duidelijk.
Schijnspel is een vlot geschreven verhaal vol gebeurtenissen die elkaar snel opvolgen. Niet allemaal even realistisch, soms is het “too much.” Toch heeft dit geen negatieve invloed op het verhaal, want Lydia weet hoe je de nieuwsgierigheid van de lezer moet behouden door de lezer beetje bij beetje de nodige informatie te voeren. De prima opgebouwde spanning doet de rest.
De vertelstijl is origineel. Je krijgt het verhaal voorgeschoteld vanuit Susan, die haar verhaal doet aan Sheila, de privédetective, die bij haar op de stoep stond. Niemand wil zijn of haar eigen straatje bevuilen, dus het is maar de vraag of wat Susan Sheila meedeelt de waarheid is; je hoeft immers als verdachte niet mee te werken aan je eigen veroordeling…
Lydia heeft mij enorm verrast met het plot van dit boek. Die kwam werkelijk als een verrassing.
Dank aan Kabook Uitgevers voor het recensie-exemplaar; dit heeft overigens geen invloed op mijn mening over het boek.
2
Reageer op deze recensie