Lezersrecensie
Die verduivelde Lorette...
2017. Mal Kavalchuk, filmproducent in ruste, reist af naar Las Vegas. Hij arriveert er op de dag dat zijn goklustige partner vijfenzeventig zou zijn geworden. Verloren loopt hij over de strip en besluit ten slotte een casino te betreden waar hij de jackpot wint. Het verschaft hem eerder een gevoel van spijt dan van euforie. Als hij de blik van een andere winnaar kruist, de drieënzeventigjarige Lorette uit Australië, besluiten zij de rest van die avond in elkaars gezelschap door te brengen. Ruim veertig jaar geleden heeft Lorette de bestseller Draken Verslaan van de Nederlandse schrijver Giel Labij vertaald: Slaying Dragons. De knappe vrouw brengt een vonkje in Mal over en zijn bewondering groeit als hij ziet hoe zij op de dansvloer niet onderdoet voor jonge vrouwen. Tot dat ene moment… Mal Kavalchuk zul je niet meer tegenkomen in Onkrijgbaarheid.
Giel Labij ontmoet Lorette tijdens een verblijf op Ameland. Zij blijkt de partner van zijn vriend Krijn. Giel geniet met volle teugen van de roem die hij dankzij Draken Verslaan heeft verkregen. Hij benut die bekendheid ten volle en fladdert van de ene bloem naar de andere vlinder.
“De weinige keren dat hij een vriendin had die hij ‘mijn vriendin’ kon noemen, wilde hij snel van haar af, om redenen die hij niet goed begreep. Misschien om weer in de kou te zijn en naar de warmte te kunnen verlangen, de zoete kwelling van het onkrijgbare weer te ondergaan.”
Hij krijgt een knipperlichtrelatie met Lorette, waarbij het er niet toe doet of zij een vaste partner heeft. De twee voelen zich keer op keer tot elkaar aangetrokken. Op een moment verlaat ze zijn woning. Na een aantal seconden ziet hij haar voeten door het glas van de deur. Zal zij aanbellen? Zullen zij eindelijk de knoop doorhakken en definitief voor elkaar kiezen? Als hij de deur niet opent, ziet hij haar uit zijn leven verdwijnen.
Als Labij voor een kortstondig bezoek in New York verblijft voor de promotie van Slaying Dragons, ontvangt hij van de receptionist in het hotel een briefje. Of hij Lorette wil ontmoeten. Zij blijkt in de stad te wonen. Giel laat zijn afspraak met de New York Times ervoor schieten.
“‘Ik heb niemand,’ zei hij. ‘En jij?’
‘Ik heb wel iemand.’”
De spanning tussen de twee is echter terug als vroeger. Helaas keert hij alleen terug naar Nederland. Nog vele malen zal de gedachte aan Lorette zijn hoofd op hol brengen, soms verzoekt zij hem weer ergens op te komen draven. En Giel Labij, de ooit zo zelfverzekerde, gevierde schrijver? Her wish is his command.
Deel een van Onkrijgbaarheid, met Mal Kavalchuk, draagt nauwelijks bij aan het vervolg van de roman. Is het om de betoverende indruk die Lorette op mannen maakt, te benadrukken? De ontwikkeling van Mal, de opleving die hij ervaart als hij kennismaakt met Lorette, leent zich voor een eigen verhaal. Het voelt een beetje gekunsteld dat Lorette op die manier wordt geïntroduceerd. Dat Krabbé een aardig verhaal heeft geschreven over een onbereikbare liefde, deels door bewuste keuzes die op zeker moment in het leven zijn gemaakt, is een feit. Daarvoor was deel een niet nodig geweest.
Giel Labij ontmoet Lorette tijdens een verblijf op Ameland. Zij blijkt de partner van zijn vriend Krijn. Giel geniet met volle teugen van de roem die hij dankzij Draken Verslaan heeft verkregen. Hij benut die bekendheid ten volle en fladdert van de ene bloem naar de andere vlinder.
“De weinige keren dat hij een vriendin had die hij ‘mijn vriendin’ kon noemen, wilde hij snel van haar af, om redenen die hij niet goed begreep. Misschien om weer in de kou te zijn en naar de warmte te kunnen verlangen, de zoete kwelling van het onkrijgbare weer te ondergaan.”
Hij krijgt een knipperlichtrelatie met Lorette, waarbij het er niet toe doet of zij een vaste partner heeft. De twee voelen zich keer op keer tot elkaar aangetrokken. Op een moment verlaat ze zijn woning. Na een aantal seconden ziet hij haar voeten door het glas van de deur. Zal zij aanbellen? Zullen zij eindelijk de knoop doorhakken en definitief voor elkaar kiezen? Als hij de deur niet opent, ziet hij haar uit zijn leven verdwijnen.
Als Labij voor een kortstondig bezoek in New York verblijft voor de promotie van Slaying Dragons, ontvangt hij van de receptionist in het hotel een briefje. Of hij Lorette wil ontmoeten. Zij blijkt in de stad te wonen. Giel laat zijn afspraak met de New York Times ervoor schieten.
“‘Ik heb niemand,’ zei hij. ‘En jij?’
‘Ik heb wel iemand.’”
De spanning tussen de twee is echter terug als vroeger. Helaas keert hij alleen terug naar Nederland. Nog vele malen zal de gedachte aan Lorette zijn hoofd op hol brengen, soms verzoekt zij hem weer ergens op te komen draven. En Giel Labij, de ooit zo zelfverzekerde, gevierde schrijver? Her wish is his command.
Deel een van Onkrijgbaarheid, met Mal Kavalchuk, draagt nauwelijks bij aan het vervolg van de roman. Is het om de betoverende indruk die Lorette op mannen maakt, te benadrukken? De ontwikkeling van Mal, de opleving die hij ervaart als hij kennismaakt met Lorette, leent zich voor een eigen verhaal. Het voelt een beetje gekunsteld dat Lorette op die manier wordt geïntroduceerd. Dat Krabbé een aardig verhaal heeft geschreven over een onbereikbare liefde, deels door bewuste keuzes die op zeker moment in het leven zijn gemaakt, is een feit. Daarvoor was deel een niet nodig geweest.
1
Reageer op deze recensie