Lezersrecensie
Alpha Dragon's Eagle
Er zijn boeken die de lezer van het begin tot eind weten te boeien en die pas aan de kant gelegd worden als het boek uit is. Een van deze boeken is ‘Alpha Dragon’s Eagle’ van Hawke Oakley. Om te zeggen dat het boek romantische fantasy is en een cozy-read is allemaal waar, alleen dekt het in mijn ervaring de lading niet helemaal.
En dat heeft te maken met het volgende. Allereerst met de thematiek van het verhaal. Het tweede deel van de Dragonfate Games gaat voor mij over verlangen en het oprecht kennen van de ander. Deze twee thema’s komen op een verschillende manier terug in de ontwikkeling van Thystle en Matteo via muziek. Muziek kan gezien worden als een referentie naar emotie en identiteit. Dit geeft het verhaal een zalige dynamiek waarvan ik enorm genoten heb, dankzij de licht ironische toon waarmee ze aan bod komen.
Daarnaast komen er veel gedaantewisselaars voor in dit boek (en de serie). Ieder van hen is op zijn eigen manier fascinerend en zorgt voor de nodige spanning en humor in het verhaal. Ze krijgen diepgang vanuit een symbolische interpretatie. Dan kunnen ze op hun eigen unieke manier ervaren worden als een verwijzing naar de dualiteit en complexiteit van de menselijke natuur, zoals het bewuste en het onbewuste, de alpha en de omega en de sterke connectie tussen hen. Beeldend heeft Oakley dat weergegeven in de draak (Thystle) en de adelaar.
Of de wisselaars kunnen gezien worden als een referentie naar het mysterieuze en onbekende. Dat roept bij mij dan een associatie op met het elan vital van Henry Bergson. Het elan vital is een mysterieze levenskracht die alles doordrenkt en wezens laat ontstaan. Dan zijn de gedaantewisselaars er als een uiting van het leven zelf.
Verder is de humor in ‘Alpha Dragon’s Eagle’ heel gevarieerd. De dialogen bevatten met regelmaat uitstekende grappen en dat gecombineerd met de subtiele lichtvoetige ironie waarmee de thema’s onder de aandacht van de lezer worden gebracht, maakt dit boek voor mij tot een cozy-read.
En zo wordt ‘Alpha Dragon’s Eagle’ van Hawke Oakley door de humor en fasincerende personages een cozy-read. En door de thematiek van verlangen en de rijke symboliek ontstaat er een meerduidigheid in het verhaal die het werk van Hawke Oakley de meerwaarde geeft om zich te onderscheiden binnen de romantische fantasy.
En dat heeft te maken met het volgende. Allereerst met de thematiek van het verhaal. Het tweede deel van de Dragonfate Games gaat voor mij over verlangen en het oprecht kennen van de ander. Deze twee thema’s komen op een verschillende manier terug in de ontwikkeling van Thystle en Matteo via muziek. Muziek kan gezien worden als een referentie naar emotie en identiteit. Dit geeft het verhaal een zalige dynamiek waarvan ik enorm genoten heb, dankzij de licht ironische toon waarmee ze aan bod komen.
Daarnaast komen er veel gedaantewisselaars voor in dit boek (en de serie). Ieder van hen is op zijn eigen manier fascinerend en zorgt voor de nodige spanning en humor in het verhaal. Ze krijgen diepgang vanuit een symbolische interpretatie. Dan kunnen ze op hun eigen unieke manier ervaren worden als een verwijzing naar de dualiteit en complexiteit van de menselijke natuur, zoals het bewuste en het onbewuste, de alpha en de omega en de sterke connectie tussen hen. Beeldend heeft Oakley dat weergegeven in de draak (Thystle) en de adelaar.
Of de wisselaars kunnen gezien worden als een referentie naar het mysterieuze en onbekende. Dat roept bij mij dan een associatie op met het elan vital van Henry Bergson. Het elan vital is een mysterieze levenskracht die alles doordrenkt en wezens laat ontstaan. Dan zijn de gedaantewisselaars er als een uiting van het leven zelf.
Verder is de humor in ‘Alpha Dragon’s Eagle’ heel gevarieerd. De dialogen bevatten met regelmaat uitstekende grappen en dat gecombineerd met de subtiele lichtvoetige ironie waarmee de thema’s onder de aandacht van de lezer worden gebracht, maakt dit boek voor mij tot een cozy-read.
En zo wordt ‘Alpha Dragon’s Eagle’ van Hawke Oakley door de humor en fasincerende personages een cozy-read. En door de thematiek van verlangen en de rijke symboliek ontstaat er een meerduidigheid in het verhaal die het werk van Hawke Oakley de meerwaarde geeft om zich te onderscheiden binnen de romantische fantasy.
1
Reageer op deze recensie