Lezersrecensie
Ouderwetse Van Dis
Tot mijn verrassing kreeg ik van Atlas Contact en de Club van echte lezers het boek Naar zachtheid en een warm omhelzen van Adriaan van Dis.
Het boek heb ik met veel plezier gelezen. Een ouderwetse Van Dis, mengeling van herinnering en fictie.
De negenjarige Adriaan logeert een zomer lang bij zijn opa en de inwonende huishoudster, zijn Ommie. Ommie is ooit als jong meisje in dienst gekomen als meid voor dag en nacht. Zonder salaris, de vergoeding is kost en inwoning en haar is in het grote huis bovenin het kleinste kamertje toebedeeld.
Ommie verzorgt haar werkgever en de twee moederloze kinderen, de moeder van Adriaan en haar broer, zijn oom. Slechts met lagere school ontwikkelt zij zich tot een verstandig, maar vooral wijs mens, vol liefde voor de medemens, zonder aanziens des persoons.
De zenuwachtige, ontwrichte Adriaan komt tot rust bij zijn Ommie. Buiten het gezin met de getraumatiseerde vader en moeder vindt de jongen zichzelf, is zelfs in staat angsten te overwinnen.
De ervaringen en belevenissen van de negenjarige en vierenzeventigjarige Adriaan lopen wonderbaarlijk mooi in elkaar over.
Mijn advies is lees dit boek en beluister pas later de vele interviews, zoals bij Nieuwsweekend en Nooit meer slapen. Laat je gewoon meevoeren.
Adriaan van Dis heeft zichzelf met dit boek overtroffen.
Hennie Leistra
Amersfoort, 11 september 2023
Het boek heb ik met veel plezier gelezen. Een ouderwetse Van Dis, mengeling van herinnering en fictie.
De negenjarige Adriaan logeert een zomer lang bij zijn opa en de inwonende huishoudster, zijn Ommie. Ommie is ooit als jong meisje in dienst gekomen als meid voor dag en nacht. Zonder salaris, de vergoeding is kost en inwoning en haar is in het grote huis bovenin het kleinste kamertje toebedeeld.
Ommie verzorgt haar werkgever en de twee moederloze kinderen, de moeder van Adriaan en haar broer, zijn oom. Slechts met lagere school ontwikkelt zij zich tot een verstandig, maar vooral wijs mens, vol liefde voor de medemens, zonder aanziens des persoons.
De zenuwachtige, ontwrichte Adriaan komt tot rust bij zijn Ommie. Buiten het gezin met de getraumatiseerde vader en moeder vindt de jongen zichzelf, is zelfs in staat angsten te overwinnen.
De ervaringen en belevenissen van de negenjarige en vierenzeventigjarige Adriaan lopen wonderbaarlijk mooi in elkaar over.
Mijn advies is lees dit boek en beluister pas later de vele interviews, zoals bij Nieuwsweekend en Nooit meer slapen. Laat je gewoon meevoeren.
Adriaan van Dis heeft zichzelf met dit boek overtroffen.
Hennie Leistra
Amersfoort, 11 september 2023
3
Reageer op deze recensie