Lezersrecensie
Zo mooi! Een echte aanrader
Asha's leven staat in het teken van paarden, in het bijzonder haar pony Missy. Missy is al elf jaar haar maatje, degene met wie ze lief en leed deelt. Op oudejaarsavond wordt Missy heel erg ziek en is inslapen de beste oplossing. Zonder Missy is er een groot gat en moet Asha haar draai weer vinden. Bij haar vrienden kan ze niet terecht en andere paarden hebben haar interesse niet. Ze zijn Missy niet. Haar ouders en sportmaatje Jurre proberen haar leven weer op de rit te krijgen.
Het licht tussen jou en mij , het eerste deel van deze duologie, heeft een plekje in mijn hart. Toen Blijf bij me in het donker te preorderen was, stond de boekenbox ook zo maar ineens in mijn digitale winkelmandje.
Mijn verwachtingen waren hoog, maar Blijf bij me in het donker heeft mijn verwachtingen zelfs overtroffen.
Bij hoofdstuk drie was ik al helemaal in tranen. Hoe goed moet je wel niet schrijven, om zo snel in het boek een band met de personages te hebben. Daarna volgt een prachtig verhaal over rouwverwerking, vriendschap, identiteit en liefde.
Ondanks dat rouw best wel een zwaar onderwerp is, kan Jacodine het zo mooi verwoorden dat het niet zo zwaar aanvoelt, maar wel alle emoties door me heen gieren.
De verhaallijn met Jurre zorgt voor de zachte kant van het verhaal.De groei van hun vriendschap, de hulp en steun die Jurre geeft en de cultuurverschillen tussen Jurre en Asha zorgen voor de liefdevolle emoties in dit boek.
Ik heb echt weer genoten van dit boek en ook dit boek zal lang bij me blijven. Bedankt Jacodine dat je weer een geweldig boek heb geschreven.
Het licht tussen jou en mij , het eerste deel van deze duologie, heeft een plekje in mijn hart. Toen Blijf bij me in het donker te preorderen was, stond de boekenbox ook zo maar ineens in mijn digitale winkelmandje.
Mijn verwachtingen waren hoog, maar Blijf bij me in het donker heeft mijn verwachtingen zelfs overtroffen.
Bij hoofdstuk drie was ik al helemaal in tranen. Hoe goed moet je wel niet schrijven, om zo snel in het boek een band met de personages te hebben. Daarna volgt een prachtig verhaal over rouwverwerking, vriendschap, identiteit en liefde.
Ondanks dat rouw best wel een zwaar onderwerp is, kan Jacodine het zo mooi verwoorden dat het niet zo zwaar aanvoelt, maar wel alle emoties door me heen gieren.
De verhaallijn met Jurre zorgt voor de zachte kant van het verhaal.De groei van hun vriendschap, de hulp en steun die Jurre geeft en de cultuurverschillen tussen Jurre en Asha zorgen voor de liefdevolle emoties in dit boek.
Ik heb echt weer genoten van dit boek en ook dit boek zal lang bij me blijven. Bedankt Jacodine dat je weer een geweldig boek heb geschreven.
1
Reageer op deze recensie