Lezersrecensie
Een liefdesverhaal, maar niet een standaard liefdesverhaal
Voor heel veel lezers is Taylor Jenkins Reid (TJR voor intimi) geen onbekende naam en zelfs een autobuy auteur. Zodra bekend wordt dat een er nieuw boek gaat verschijnen, stromen de pre-orders binnen. Ik heb eerder een boek van Reid geluisterd, Daisy Jones and the six, dat ik een geweldig verhaal vond vooral vanwege het gebruik van verschillende stemmen voor de diverse personages. Ondanks dat de meningen hierover verschillen, telt voor mij een geluisterd boek anders mee dan een gelezen boek. Dit is het eerste fysieke boek dat ik van haar heb gelezen.
In de eerste zestig bladzijdes wordt het verhaal verteld van het prille begin van de relatie van Lauren en Ryan tot het moment dat hun huwelijk op het dieptepunt belandt. Meestal wordt een relatie in een boek langzaam opgebouwd om te eindigen in een huwelijk. After I do gaat verder nadat Lauren en Ryan elkaar het jawoord hebben gegeven. Als blijkt dat het huwelijk op zijn eind loopt, besluiten ze een jaar uit elkaar te gaan in de hoop dat de liefde weer terug zal komen. De enige regel die ze afspreken, is dat ze een jaar lang geen contact met elkaar mogen hebben.
Het verhaal komt een beetje traag op gang. Het is zelfs een beetje saai, maar geeft wel goed aan hoe de relatie tussen Lauren en Ryan is veranderd van liefdevol naar liefdeloos. Er is alleen nog maar haat en nijd tussen hen beide. Lauren ‘vertelt’ hoe het haar vergaat in het jaar dat ze afstand van elkaar nemen. Door het verhaal in de ik-vorm ervaar je de ‘time out’ periode door haar ogen en krijg je haar gevoelens en vertwijfelingen mee. Ze probeert haar leven zonder Ryan op te pakken en, ondanks haar verdriet, van haar vrijheid te genieten. Ze kijkt terug op haar huwelijk en probeert te begrijpen waar het fout ging. Haar vrienden en familie laten het ook niet na om hun mening over huwelijk in het algemeen, en dat van Lauren in het bijzonder, te verkondigen. Het wordt duidelijk dat de proefscheiding van Lauren en Ryan tevens een breuk is met de familie en die moeten hun gevoelens over het mislukte huwelijk ook een plaats geven.
Het boek is verdeeld in vijf delen die weer opgedeeld zijn in korte hoofdstukken. Het voordeel van korte hoofdstukken is dat je nog snel een hoofdstukje meepakt en je daardoor het boek moeilijk weglegt. De titels van de vijf boekdelen hebben, mijns inziens, in de Engelse versie een titel van een lied; helaas zijn deze, op een na, vertaald naar het Nederlands. De schrijfstijl van Reid is verhalend en neemt je mee in het vrijgezelle, maar niet altijd vrijgezellige, leven van Lauren. Het is een rauw en eerlijk verhaal vol emoties.
“Dat je zonder iemand kunt leven, wil nog niet zeggen dat je dat ook wilt”
Hoe dichter je bij het einde van het jaar zonder elkaar komt, hoe dieper je meegaat in de emoties. After I do is een liefdesverhaal; niet een standaard liefdesverhaal, maar het neemt je heel goed mee in de emoties en gevoelens die leven als de verliefdheid en de liefde over is en of je bereid bent om alles te doen om je huwelijk te redden. Ik waardeer het boek met 4 sterren.
In de eerste zestig bladzijdes wordt het verhaal verteld van het prille begin van de relatie van Lauren en Ryan tot het moment dat hun huwelijk op het dieptepunt belandt. Meestal wordt een relatie in een boek langzaam opgebouwd om te eindigen in een huwelijk. After I do gaat verder nadat Lauren en Ryan elkaar het jawoord hebben gegeven. Als blijkt dat het huwelijk op zijn eind loopt, besluiten ze een jaar uit elkaar te gaan in de hoop dat de liefde weer terug zal komen. De enige regel die ze afspreken, is dat ze een jaar lang geen contact met elkaar mogen hebben.
Het verhaal komt een beetje traag op gang. Het is zelfs een beetje saai, maar geeft wel goed aan hoe de relatie tussen Lauren en Ryan is veranderd van liefdevol naar liefdeloos. Er is alleen nog maar haat en nijd tussen hen beide. Lauren ‘vertelt’ hoe het haar vergaat in het jaar dat ze afstand van elkaar nemen. Door het verhaal in de ik-vorm ervaar je de ‘time out’ periode door haar ogen en krijg je haar gevoelens en vertwijfelingen mee. Ze probeert haar leven zonder Ryan op te pakken en, ondanks haar verdriet, van haar vrijheid te genieten. Ze kijkt terug op haar huwelijk en probeert te begrijpen waar het fout ging. Haar vrienden en familie laten het ook niet na om hun mening over huwelijk in het algemeen, en dat van Lauren in het bijzonder, te verkondigen. Het wordt duidelijk dat de proefscheiding van Lauren en Ryan tevens een breuk is met de familie en die moeten hun gevoelens over het mislukte huwelijk ook een plaats geven.
Het boek is verdeeld in vijf delen die weer opgedeeld zijn in korte hoofdstukken. Het voordeel van korte hoofdstukken is dat je nog snel een hoofdstukje meepakt en je daardoor het boek moeilijk weglegt. De titels van de vijf boekdelen hebben, mijns inziens, in de Engelse versie een titel van een lied; helaas zijn deze, op een na, vertaald naar het Nederlands. De schrijfstijl van Reid is verhalend en neemt je mee in het vrijgezelle, maar niet altijd vrijgezellige, leven van Lauren. Het is een rauw en eerlijk verhaal vol emoties.
“Dat je zonder iemand kunt leven, wil nog niet zeggen dat je dat ook wilt”
Hoe dichter je bij het einde van het jaar zonder elkaar komt, hoe dieper je meegaat in de emoties. After I do is een liefdesverhaal; niet een standaard liefdesverhaal, maar het neemt je heel goed mee in de emoties en gevoelens die leven als de verliefdheid en de liefde over is en of je bereid bent om alles te doen om je huwelijk te redden. Ik waardeer het boek met 4 sterren.
1
Reageer op deze recensie