Lezersrecensie
Briljant boek over zwart-wit en kleur in je leven
Wat is het knap om met weinig woorden iets indringends te vertellen. En wat is het bijzonder om met de tegenstelling in kleuren hetzelfde te bereiken. De kat die geen zin had, het debuut van auteur/illustrator Jack Kurland uit Groot-Brittannië is een boek dat je op verschillende niveaus kunt lezen. Als een prentenboek waarin een kat helemaal nergens zin in heeft, maar ook als een verhaal waarin het over sombere gevoelens gaat.
Op de cover zie je Gijs liggen, futloos, zonder energie. Hij heeft helemaal nergens zin in. Wat andere katten ook proberen hij heeft echt NERGENS zin in: niet in het achter een bol wol aanjagen, niet in een feestje of om op ontdekkingsreis te gaan, zelfs niet om de ruimte in te gaan. Dan komt er de kanteling in het verhaal als iemand aan hem vraagt wat er eigenlijk met Gijs aan de hand is. Eindelijk luistert er iemand naar Gijs, is benieuwd naar wat hij echt voelt. Gijs zegt dat hij een beetje verdrietig is en daarom nergens zin in heeft. Hoe reageren de andere katten daarop? Steunen ze Gijs, zoals echte vrienden doen? Het plot is meesterlijk in zijn eenvoud. En de toegift zie je echt niet aankomen. Ik ben benieuwd wat de kinderen daarvan zullen vinden.
Humor
Kurland weet het gevoel van verdrietig zijn prachtig te vangen in zwart-wit. Gijs is afgebeeld als zwart witte kat. Alles om hem heen is in kleur, vrolijk, uitnodigend. Heeft hij de kleur in zijn leven verloren? Tekst en beeld versterken elkaar zo maximaal. De tekeningen zijn eenvoudig en er is weinig tekst. Dat is ook niet nodig als je een beetje verdrietig bent. Dan wil je immers dat niemand je lastig valt, wil je rust. Maar het boek is allerminst alleen maar somber. Humor speelt een rol. Leuk getekend is het feestje van de somber kijkende Gijs met een feestmutsje op, omringd door uitsluitend honden. De ene hond is een gat aan het graven, een ander is aan het skateborden en weer een ander ‘werkt’ even een plasje weg. En wat te denken van de uitnodiging om mee naar Mars te gaan en dan de allereerste kat-stronaut te worden. Een mooi woord. Humor geeft ook lucht, zorgt dat je relativeert. Goed gezien van Kurland.
Kurland heeft een magistraal boek geschreven en geïllustreerd (Rindert Kromhout zorgde voor de vertaling) over omgaan met emoties, vriendschap, empathie. Als dat geen aanknopingspunten oplevert voor gesprekken in de klas dan weet ik het niet.
—
Voor het eerst gepubliceerd op Bazarow
Op de cover zie je Gijs liggen, futloos, zonder energie. Hij heeft helemaal nergens zin in. Wat andere katten ook proberen hij heeft echt NERGENS zin in: niet in het achter een bol wol aanjagen, niet in een feestje of om op ontdekkingsreis te gaan, zelfs niet om de ruimte in te gaan. Dan komt er de kanteling in het verhaal als iemand aan hem vraagt wat er eigenlijk met Gijs aan de hand is. Eindelijk luistert er iemand naar Gijs, is benieuwd naar wat hij echt voelt. Gijs zegt dat hij een beetje verdrietig is en daarom nergens zin in heeft. Hoe reageren de andere katten daarop? Steunen ze Gijs, zoals echte vrienden doen? Het plot is meesterlijk in zijn eenvoud. En de toegift zie je echt niet aankomen. Ik ben benieuwd wat de kinderen daarvan zullen vinden.
Humor
Kurland weet het gevoel van verdrietig zijn prachtig te vangen in zwart-wit. Gijs is afgebeeld als zwart witte kat. Alles om hem heen is in kleur, vrolijk, uitnodigend. Heeft hij de kleur in zijn leven verloren? Tekst en beeld versterken elkaar zo maximaal. De tekeningen zijn eenvoudig en er is weinig tekst. Dat is ook niet nodig als je een beetje verdrietig bent. Dan wil je immers dat niemand je lastig valt, wil je rust. Maar het boek is allerminst alleen maar somber. Humor speelt een rol. Leuk getekend is het feestje van de somber kijkende Gijs met een feestmutsje op, omringd door uitsluitend honden. De ene hond is een gat aan het graven, een ander is aan het skateborden en weer een ander ‘werkt’ even een plasje weg. En wat te denken van de uitnodiging om mee naar Mars te gaan en dan de allereerste kat-stronaut te worden. Een mooi woord. Humor geeft ook lucht, zorgt dat je relativeert. Goed gezien van Kurland.
Kurland heeft een magistraal boek geschreven en geïllustreerd (Rindert Kromhout zorgde voor de vertaling) over omgaan met emoties, vriendschap, empathie. Als dat geen aanknopingspunten oplevert voor gesprekken in de klas dan weet ik het niet.
—
Voor het eerst gepubliceerd op Bazarow
2
Reageer op deze recensie