Lezersrecensie
O JA dit gaat ook over mij
Met veel plezier las ik dit boek dat ook over mij gaat en ik schat in over vele anderen.
Zo’n verhalenbundel waarbij je jezelf toespreekt ‘nog eentje en dan ga ik aan de slag...’.
De vele aansprekende voorbeelden die ik in de verhalen las zijn voor mij zeer herkenbaar, vanuit mijn persoonlijk & professionele leven.
Roos Vonk schrijft met een lichte amusante toon over de gewone dingen van het leven. De goede verstaander haalt uit echter uit elk verhaal een boodschap.
Gegrond in gedegen sociaal psychologische wetenschap die in de loop der jaren eigen kleur en smaak heeft gekregen komen worden alledaagse ditjes en datjes beschreven.
En zeker ook haar zorgen om dierenwelzijn, klimaatverandering, populisme en individualisme komen al dan niet terloops aan bod.
Ook (wetenschappelijke) weetjes die ik onderstreep vanuit de gedachte ‘daar heb ik nooit bij stilgestaan’ of ‘daar slaat ze de spijker op de kop’ en ook ‘in deze passage voel ik me persoonlijk gesteund’.
En tussen de regels door lees ik aanmoediging om te verbinden met al wat leeft, om persoonlijk contact met elkaar te maken, ... Het uit de mode geraakte woord solidariteit komt bij me op.
En tot slot heeft de auteur volgens mij het boek met gevoelig verstand en verstandig gevoel geschreven.
En waarom ik nu met enige aarzeling ‘dankjewel Roos’ schrijf kun je lezen op bladzijde 17 .
Jozien Wijnakker, haptocoach
Zo’n verhalenbundel waarbij je jezelf toespreekt ‘nog eentje en dan ga ik aan de slag...’.
De vele aansprekende voorbeelden die ik in de verhalen las zijn voor mij zeer herkenbaar, vanuit mijn persoonlijk & professionele leven.
Roos Vonk schrijft met een lichte amusante toon over de gewone dingen van het leven. De goede verstaander haalt uit echter uit elk verhaal een boodschap.
Gegrond in gedegen sociaal psychologische wetenschap die in de loop der jaren eigen kleur en smaak heeft gekregen komen worden alledaagse ditjes en datjes beschreven.
En zeker ook haar zorgen om dierenwelzijn, klimaatverandering, populisme en individualisme komen al dan niet terloops aan bod.
Ook (wetenschappelijke) weetjes die ik onderstreep vanuit de gedachte ‘daar heb ik nooit bij stilgestaan’ of ‘daar slaat ze de spijker op de kop’ en ook ‘in deze passage voel ik me persoonlijk gesteund’.
En tussen de regels door lees ik aanmoediging om te verbinden met al wat leeft, om persoonlijk contact met elkaar te maken, ... Het uit de mode geraakte woord solidariteit komt bij me op.
En tot slot heeft de auteur volgens mij het boek met gevoelig verstand en verstandig gevoel geschreven.
En waarom ik nu met enige aarzeling ‘dankjewel Roos’ schrijf kun je lezen op bladzijde 17 .
Jozien Wijnakker, haptocoach
1
Reageer op deze recensie