Lezersrecensie
Waak over haar (5*)
Jean-Baptiste Andrea - Waak over haar (5*)
In het Italië van de twintigste eeuw, waar het trage leven soms afsteekt tegen de snel veranderende wereld, in een land dat geteisterd wordt door twee wereldoorlogen en schimmige regimes, ontvouwt zich het leven van Michelangelo Vitaliani, of kortweg 'Mimo'.
Geboren in armoede wordt hij na de vroege dood van zijn vader, een hardwerkende beeldhouwer, afgestaan door zijn moeder, niet in staat om alleen voor hem te zorgen. Zo belandt hij als kleine jongen, die op latere leeftijd altijd een bespottelijke dwerg zou blijven, uiteindelijk in het landelijke Italië, waar hij kennis maakt met de invloedrijke, adellijke familie Orsini. Daar, op hun landgoed, ontmoet hij de intrigerende dochter des huizes, Viola, met wie hij een innige band opbouwt. Ze bezweren dat ze elkaars dromen zullen helpen verwezenlijken. Zij zal, met alle opgedane kennis uit talloze boeken, ooit kunnen vliegen, en hij zal ooit een groots beeldhouwer worden.
In een tijdperk waarin vrouwen nog niet hetzelfde aanzien hadden, zal zij haar vleugels echter nooit kunnen uitslaan. Na talrijke omzwervingen, vanuit de goot van Florence tot in Rome, en gevoed door een gekrenkte eer en een blindelings verlangen naar roem en eerherstel, zal Mimo, de kleine dwerg, wél slagen in zijn opzet. Hij zal in zijn leven verschillende werken maken voor zowel het Vaticaan als het regime en zo uitgroeien tot een befaamd beeldhouwer, om uiteindelijk toch tot het besef te moeten komen dat de essentie van het leven zich niet laat vormen.
In zijn laatste, meest controversiële werk, zijn omstreden 'piëta', dat uiteindelijk door het Vaticaan zal worden onttrokken aan de mensheid, zal hij nog één keer zijn hele hart en ziel leggen, en zijn liefde vereeuwigen.
Met 'Waak over haar' creëerde Andrea haast zijn eigenste, goddelijke werk, met een meesterlijke pen, zowel prachtig verhalend als diepmenselijk en gevoelig. Het verhaal van Mimo en Viola is fictief, maar diverse plaatsen, figuren en gebeurtenissen uit die tijd zijn echt, waardoor je naast een mooi verhaal ook een historische relevantie meekrijgt. Meeslepend, met het mysterieuze van het godsdienstige en het politieke spel van de macht, beide eeuwenoud, maar onsterfelijk. Maar bovenal over de diepere verbondenheid met die ene persoon, die je soms verliest, maar telkens terugvindt. Die ene zielsverwant die je nooit meer loslaat. Een ode aan de vriendschap en de liefde. Werkelijk prachtig geschreven. Een fenomenale Prix Goncourt.
In het Italië van de twintigste eeuw, waar het trage leven soms afsteekt tegen de snel veranderende wereld, in een land dat geteisterd wordt door twee wereldoorlogen en schimmige regimes, ontvouwt zich het leven van Michelangelo Vitaliani, of kortweg 'Mimo'.
Geboren in armoede wordt hij na de vroege dood van zijn vader, een hardwerkende beeldhouwer, afgestaan door zijn moeder, niet in staat om alleen voor hem te zorgen. Zo belandt hij als kleine jongen, die op latere leeftijd altijd een bespottelijke dwerg zou blijven, uiteindelijk in het landelijke Italië, waar hij kennis maakt met de invloedrijke, adellijke familie Orsini. Daar, op hun landgoed, ontmoet hij de intrigerende dochter des huizes, Viola, met wie hij een innige band opbouwt. Ze bezweren dat ze elkaars dromen zullen helpen verwezenlijken. Zij zal, met alle opgedane kennis uit talloze boeken, ooit kunnen vliegen, en hij zal ooit een groots beeldhouwer worden.
In een tijdperk waarin vrouwen nog niet hetzelfde aanzien hadden, zal zij haar vleugels echter nooit kunnen uitslaan. Na talrijke omzwervingen, vanuit de goot van Florence tot in Rome, en gevoed door een gekrenkte eer en een blindelings verlangen naar roem en eerherstel, zal Mimo, de kleine dwerg, wél slagen in zijn opzet. Hij zal in zijn leven verschillende werken maken voor zowel het Vaticaan als het regime en zo uitgroeien tot een befaamd beeldhouwer, om uiteindelijk toch tot het besef te moeten komen dat de essentie van het leven zich niet laat vormen.
In zijn laatste, meest controversiële werk, zijn omstreden 'piëta', dat uiteindelijk door het Vaticaan zal worden onttrokken aan de mensheid, zal hij nog één keer zijn hele hart en ziel leggen, en zijn liefde vereeuwigen.
Met 'Waak over haar' creëerde Andrea haast zijn eigenste, goddelijke werk, met een meesterlijke pen, zowel prachtig verhalend als diepmenselijk en gevoelig. Het verhaal van Mimo en Viola is fictief, maar diverse plaatsen, figuren en gebeurtenissen uit die tijd zijn echt, waardoor je naast een mooi verhaal ook een historische relevantie meekrijgt. Meeslepend, met het mysterieuze van het godsdienstige en het politieke spel van de macht, beide eeuwenoud, maar onsterfelijk. Maar bovenal over de diepere verbondenheid met die ene persoon, die je soms verliest, maar telkens terugvindt. Die ene zielsverwant die je nooit meer loslaat. Een ode aan de vriendschap en de liefde. Werkelijk prachtig geschreven. Een fenomenale Prix Goncourt.
4
Reageer op deze recensie