Lezersrecensie
Wegloopdagen
Pim Lammers schrijft niet alleen boeken voor volwassenen, maar ook voor kinderen. Zijn debuut Het lammetje dat een varken is verscheen in 2017. Het prentenboek werd bekroond met de Zilveren Griffel. Pim werd hiermee de jongste Griffel winnaar sinds het uitreiken van deze prijs. Een hele prestatie!
Inmiddels heeft Lammers al de nodige boeken op zijn naam staan. Waaronder Het grote kleine monster (2018), Hoe beroof je een bank? (2020) en Ik denk dat ik ontvoerd ben (2022). Zijn (kinder)boeken gaan vaak over genderdiversiteit. Voor volwassenen schrijft Lammers vooral korte verhalen en persoonlijke rapportages. Daarnaast werkt hij ook als vertaler en schrijft hij recensies.
Wanneer de vaders van Luka steeds meer ruzie maken is hij voor één ding bang. Hij wil niet dat zijn vaders gaan scheiden. Luka ziet maar een oplossing en dat is weglopen. Hopelijk vergeten zijn vaders zo dat ze willen scheiden. Weglopen durft Luka niet alleen, daarom hangt hij een briefje op aan het prikbord bij de supermarkt.
Wanneer Imane reageert maken ze een plan. Imane heeft namelijk ook dringend hulp nodig. Zij is van plan om haar opa te bevrijden uit het verpleeghuis en terug te brengen naar zijn huisje in het bos. Lukt het Luka en Imane om opa terug te brengen naar zijn boshuisje? En is weglopen eigenlijk wel de oplossing voor alle problemen? Je leest het in Wegloopdagen.
Alleen al bij het zien van dit boek krijg je zin om erin te beginnen. Deze prachtige hardcover uitvoering, ligt lekker stevig in de hand. De cover laat precies zien wat er in het boek gebeurt. De kinderen die samen de opa helpen ontsnappen, terug naar zijn boshuisje. Niet alleen de buitenkant is mooi. Ook de binnenkant verdient het om genoemd te worden. Tussen de hoofdstukken door geven de tekeningen, van de hand van illustrator Sophie Pluim, het verhaal extra body.
Pim Lammers heeft ingewikkelde en moeilijke thema’s als dementie en scheiden overgoten met een sausje vol gekkigheid. Hierdoor doet het boek totaal niet zwaar aan, ook al worden de onderwerpen wel degelijk aangehaald. Begrijpbaar voor kinderen van de leeftijd tussen de 10-12 jaar. Daarnaast staat Lammers bekend om zijn diversiteit in zijn boeken. Ook in Wegloopdagen is dit aanwezig door bijvoorbeeld Luka twee vaders te geven.
Weglopen van huis is natuurlijk een beetje spannend, dit is duidelijk te merken in de emoties van de kinderen. Maar vooral de vriendschap die Luka opbouwt met Imane staat centraal in het verhaal. Prachtig hoe die twee naar elkaar toe groeien en elkaar te hulp schieten in moeilijke situaties. Daarnaast is er ook genoeg plek voor knotsgekke acties. Want lachen kun je met dit boek zeker!
Extra leuk detail is dat aan het einde van het verhaal het recept voor opa’s super mega lekkere wentelteefjes prijs wordt gegeven. Zo kan je zelf ook genieten!
Wegloopdagen is een aandoenlijk jeugdboek over vriendschap en eigen keuzes maken. Een boek dat bol staat van liefde en humor en dat thuishoort op elke boekenplank bij jonge lezers. Het boek krijgt van mij dan ook 4.5 ster!
Inmiddels heeft Lammers al de nodige boeken op zijn naam staan. Waaronder Het grote kleine monster (2018), Hoe beroof je een bank? (2020) en Ik denk dat ik ontvoerd ben (2022). Zijn (kinder)boeken gaan vaak over genderdiversiteit. Voor volwassenen schrijft Lammers vooral korte verhalen en persoonlijke rapportages. Daarnaast werkt hij ook als vertaler en schrijft hij recensies.
Wanneer de vaders van Luka steeds meer ruzie maken is hij voor één ding bang. Hij wil niet dat zijn vaders gaan scheiden. Luka ziet maar een oplossing en dat is weglopen. Hopelijk vergeten zijn vaders zo dat ze willen scheiden. Weglopen durft Luka niet alleen, daarom hangt hij een briefje op aan het prikbord bij de supermarkt.
Wanneer Imane reageert maken ze een plan. Imane heeft namelijk ook dringend hulp nodig. Zij is van plan om haar opa te bevrijden uit het verpleeghuis en terug te brengen naar zijn huisje in het bos. Lukt het Luka en Imane om opa terug te brengen naar zijn boshuisje? En is weglopen eigenlijk wel de oplossing voor alle problemen? Je leest het in Wegloopdagen.
Alleen al bij het zien van dit boek krijg je zin om erin te beginnen. Deze prachtige hardcover uitvoering, ligt lekker stevig in de hand. De cover laat precies zien wat er in het boek gebeurt. De kinderen die samen de opa helpen ontsnappen, terug naar zijn boshuisje. Niet alleen de buitenkant is mooi. Ook de binnenkant verdient het om genoemd te worden. Tussen de hoofdstukken door geven de tekeningen, van de hand van illustrator Sophie Pluim, het verhaal extra body.
Pim Lammers heeft ingewikkelde en moeilijke thema’s als dementie en scheiden overgoten met een sausje vol gekkigheid. Hierdoor doet het boek totaal niet zwaar aan, ook al worden de onderwerpen wel degelijk aangehaald. Begrijpbaar voor kinderen van de leeftijd tussen de 10-12 jaar. Daarnaast staat Lammers bekend om zijn diversiteit in zijn boeken. Ook in Wegloopdagen is dit aanwezig door bijvoorbeeld Luka twee vaders te geven.
Weglopen van huis is natuurlijk een beetje spannend, dit is duidelijk te merken in de emoties van de kinderen. Maar vooral de vriendschap die Luka opbouwt met Imane staat centraal in het verhaal. Prachtig hoe die twee naar elkaar toe groeien en elkaar te hulp schieten in moeilijke situaties. Daarnaast is er ook genoeg plek voor knotsgekke acties. Want lachen kun je met dit boek zeker!
Extra leuk detail is dat aan het einde van het verhaal het recept voor opa’s super mega lekkere wentelteefjes prijs wordt gegeven. Zo kan je zelf ook genieten!
Wegloopdagen is een aandoenlijk jeugdboek over vriendschap en eigen keuzes maken. Een boek dat bol staat van liefde en humor en dat thuishoort op elke boekenplank bij jonge lezers. Het boek krijgt van mij dan ook 4.5 ster!
1
Reageer op deze recensie