Lezersrecensie
Alweer een prachtig boek van Rebecca Yarros!!
‘Wat we achterlaten’ is een feelgood geschreven door Rebecca Yarros.
Na een heftige scheiding keert Georgia terug naar Colorado waar ze opgroeide. Ze gaat er wonen in het huis dat ze erfde van haar overgrootmoeder, een literair icoon. Eens thuis ontmoet ze Noah Harrison, een bestellerauteur die gevraagd werd om haar overgrootmoeder Scarlett Stanton’s onvoltooide roman af te ronden. Het klikt niet meteen en met tegenzin gaat ze samen met hem aan het werk.
‘He falls first’ was toch wel echt iets opvallends in dit boek. Het is erg duidelijk dat Georgia na haar mislukte huwelijk mannen heeft afgezworen, en Noah waar normaalgezien de vrouwen als bosjes voor vallen, is dit niet gewoon.
In dit boek komen twee verhaallijnen aan bod. Eentje in het nu. Dan wisselt het verstelperspectief tussen Noah en Georgia. En een andere verhaallijn tijdens WOII en dan draait het om Scarlett en haar grote liefde Jameson. Maar ook Scarlett’s ouders en zus spelen een belangrijke rol in haar leven. Het verhaal wordt telkens onderbroken door liefdesbrieven tussen die laatste twee.
Het boek dat Noah moet afwerken is eigenlijk het verhaal van Scarlett’s eigen leven over de liefde tussen haar en Jameson. Een verhaal dat ze nooit heeft afwerkt.
Ik vond dit boek prachtig.
Zowel het nu. Het gekibbel tussen Noah en Georgia. Hoe Georgia’s muur langzaam maar zeker wordt afgebroken. De beste vriendin, moeder van Georgia en de gesprekken die Noah met zijn zus en uitgever heeft, maken het verhaal compleet.
Maar ook het toen. Het hartverscheurende verhaal van de Britse, rijke Scarlett en haar ‘Amerikaan’. Kiezen voor familie (je zus Constance niet willen achterlaten en je ouders die je huwelijk al geregeld hebben) of kiezen voor je zielsverwant.
Ook de moeizame relaties tussen ouder en kind: zowel Georgia en haar egocentrische moeder als Scarlett’s adelijke ouders worden zeer levenecht beschreven.
En dan op het einde een plottwist die ik totaal niet had zien aankomen.
Aanrader!!
Na een heftige scheiding keert Georgia terug naar Colorado waar ze opgroeide. Ze gaat er wonen in het huis dat ze erfde van haar overgrootmoeder, een literair icoon. Eens thuis ontmoet ze Noah Harrison, een bestellerauteur die gevraagd werd om haar overgrootmoeder Scarlett Stanton’s onvoltooide roman af te ronden. Het klikt niet meteen en met tegenzin gaat ze samen met hem aan het werk.
‘He falls first’ was toch wel echt iets opvallends in dit boek. Het is erg duidelijk dat Georgia na haar mislukte huwelijk mannen heeft afgezworen, en Noah waar normaalgezien de vrouwen als bosjes voor vallen, is dit niet gewoon.
In dit boek komen twee verhaallijnen aan bod. Eentje in het nu. Dan wisselt het verstelperspectief tussen Noah en Georgia. En een andere verhaallijn tijdens WOII en dan draait het om Scarlett en haar grote liefde Jameson. Maar ook Scarlett’s ouders en zus spelen een belangrijke rol in haar leven. Het verhaal wordt telkens onderbroken door liefdesbrieven tussen die laatste twee.
Het boek dat Noah moet afwerken is eigenlijk het verhaal van Scarlett’s eigen leven over de liefde tussen haar en Jameson. Een verhaal dat ze nooit heeft afwerkt.
Ik vond dit boek prachtig.
Zowel het nu. Het gekibbel tussen Noah en Georgia. Hoe Georgia’s muur langzaam maar zeker wordt afgebroken. De beste vriendin, moeder van Georgia en de gesprekken die Noah met zijn zus en uitgever heeft, maken het verhaal compleet.
Maar ook het toen. Het hartverscheurende verhaal van de Britse, rijke Scarlett en haar ‘Amerikaan’. Kiezen voor familie (je zus Constance niet willen achterlaten en je ouders die je huwelijk al geregeld hebben) of kiezen voor je zielsverwant.
Ook de moeizame relaties tussen ouder en kind: zowel Georgia en haar egocentrische moeder als Scarlett’s adelijke ouders worden zeer levenecht beschreven.
En dan op het einde een plottwist die ik totaal niet had zien aankomen.
Aanrader!!
1
Reageer op deze recensie