Lezersrecensie
She’s just a jealous girl
Een moeder is bezorgd over haar dochter die niet komt opdagen op haar eigen verjaardagsfeestje. Het zal waarschijnlijk weer de schuld zijn van haar vriendin, Carlotta, die Emmy van haar moeder weghoudt. Haar man trekt zich niet te veel aan van het wegblijven van Emmy maar moeder is bezorgd, overbezorgd!
Geen enkel berichtje beantwoordt Emmy. Niks laat ze horen en ze daagt gewoon niet op. Er moet wel iets gebeurd zijn? Zou die geldwolf Carlotta dan toch haar Emmy hebben weggesnoept van haar?
Als ze op zoek gaat naar haar dochter mijmert ze over de voorgeschiedenis en het waarom en hoe de twee uit elkaar zijn gegroeid en hoe zij de schuld allemaal in de schoenen legt van Emmy's geliefde. Eerst was het die ene jongen maar later werd het Carlotta die moeders vleugels uiteen brak en Emmy er van onder liet vertrekken.
In deze novelle trekt Saskia de Coster de registers van een toxische moederliefde voor haar dochter zover open dat er sprake is van een ziekelijke jaloezie, eentje die ervoor zorgt dat moeder een extreme vorm van 'empty nest syndrome' ervaart en haar dochter dan ook niet zomaar laat gaan.
In een typische De Coster taal die je in het hoofd doet kruipen van de moeder die haar dochter zo moeilijk los kan laten, laat ze ons kronkelen en wriemelen in datzelfde hoofd en worden we meegetrokken in de neerwaartse spiraal van de moeder-dochterrelatie die verziekt wordt door een allesoverheersende jaloezie!
Geen enkel berichtje beantwoordt Emmy. Niks laat ze horen en ze daagt gewoon niet op. Er moet wel iets gebeurd zijn? Zou die geldwolf Carlotta dan toch haar Emmy hebben weggesnoept van haar?
Als ze op zoek gaat naar haar dochter mijmert ze over de voorgeschiedenis en het waarom en hoe de twee uit elkaar zijn gegroeid en hoe zij de schuld allemaal in de schoenen legt van Emmy's geliefde. Eerst was het die ene jongen maar later werd het Carlotta die moeders vleugels uiteen brak en Emmy er van onder liet vertrekken.
In deze novelle trekt Saskia de Coster de registers van een toxische moederliefde voor haar dochter zover open dat er sprake is van een ziekelijke jaloezie, eentje die ervoor zorgt dat moeder een extreme vorm van 'empty nest syndrome' ervaart en haar dochter dan ook niet zomaar laat gaan.
In een typische De Coster taal die je in het hoofd doet kruipen van de moeder die haar dochter zo moeilijk los kan laten, laat ze ons kronkelen en wriemelen in datzelfde hoofd en worden we meegetrokken in de neerwaartse spiraal van de moeder-dochterrelatie die verziekt wordt door een allesoverheersende jaloezie!
1
Reageer op deze recensie