Lezersrecensie
Overwoekerend
https://looneybooks79.blog/2024/07/15/stadsjungle/
Na een stripverhaal met klimaat als thema (De Kiekeboes, De Doedelzak van Mac Reel, van 1979, dus toen al relevant!) en een dystopisch young adult boek met tien kortverhalen waarin gevolgen van klimaatverandering en menselijke inmenging (Zorgen voor later van Gemma Geurts) is het volgende boek dat ik las eveneens gelinkt aan wat klimaat en menselijke inmenging in het landschap aanricht. Maar deze keer bekijkt de schrijver Ben Wilson het vanuit het standpunt waarbij de natuur zijn plekje terug probeert te zoeken, vooral in stedelijk gebied.
Iedereen kent de beelden van de Maya tempels die in het oerwoud van Mexico en Zuid-Amerika terug te vinden zijn, overwoekerd door de natuur die zijn plek terug heeft opgeëist op deze verlaten plek. Net zoals in Angkor Wat in Cambodja waar grote wortels de tempels overwoekeren. Dit is een beeld dat herkenbaar is en aantoont hoezeer de natuur weerbarstig genoeg is om door mensen gecreëerde structuren terug te overwinnen eens deze worden achtergelaten. Maar hoe zit het in de steden van vandaag, met hoge wolkenkrabbers en weinig open plaats nog? En hoe is dit in de geschiedenis van het stenen tijdperk tot nu, nu we volop in een klimaatcrisis heersen, geëvolueerd. Kan de mens, in zijn steden, samenleven met natuur?
Ben Wilson toont aan dat zelfs stedelijke gebieden broedhaarden zijn van planten die een weg zoeken tussen het kleinste scheurtje in het beton. Hoe zelfs water een weg zoekt om deze planten te voeden en ook hoe dieren zich aanpassen aan een stedelijke omgeving. Maar hij waarschuwt ook en toont de gevaren aan van de menselijke overheersing en hoe dit gevolgen kan hebben in de toekomst. Dus is het kwestie van een evenwicht te zoeken tussen de stad en de natuur. We kunnen er niet meer onderuit: de mens heeft zijn plek op deze planeet veroverd en is daar destructief mee om gegaan. Maar is het te laat om het roer nog om te gooien en een symbiose te vinden tussen mens en natuur, stad en natuur...?
Stadsjungle is een verhelderend en inzichtvol essay over hoe we de toekomst tegemoet kunnen (moeten!) gaan en hoe we opnieuw op de rand van evolutie staan! Dit is een boek dat elke burgemeester in onze Belgische steden en dorpen trouwens zou moeten lezen om in te zien hoe belangrijk het is van bomen te planten en plaats te bieden aan natuur in de stad! Misschien een ideetje dat de uitgeverij exemplaren aan deze burgemeesters bezorgt?
Na een stripverhaal met klimaat als thema (De Kiekeboes, De Doedelzak van Mac Reel, van 1979, dus toen al relevant!) en een dystopisch young adult boek met tien kortverhalen waarin gevolgen van klimaatverandering en menselijke inmenging (Zorgen voor later van Gemma Geurts) is het volgende boek dat ik las eveneens gelinkt aan wat klimaat en menselijke inmenging in het landschap aanricht. Maar deze keer bekijkt de schrijver Ben Wilson het vanuit het standpunt waarbij de natuur zijn plekje terug probeert te zoeken, vooral in stedelijk gebied.
Iedereen kent de beelden van de Maya tempels die in het oerwoud van Mexico en Zuid-Amerika terug te vinden zijn, overwoekerd door de natuur die zijn plek terug heeft opgeëist op deze verlaten plek. Net zoals in Angkor Wat in Cambodja waar grote wortels de tempels overwoekeren. Dit is een beeld dat herkenbaar is en aantoont hoezeer de natuur weerbarstig genoeg is om door mensen gecreëerde structuren terug te overwinnen eens deze worden achtergelaten. Maar hoe zit het in de steden van vandaag, met hoge wolkenkrabbers en weinig open plaats nog? En hoe is dit in de geschiedenis van het stenen tijdperk tot nu, nu we volop in een klimaatcrisis heersen, geëvolueerd. Kan de mens, in zijn steden, samenleven met natuur?
Ben Wilson toont aan dat zelfs stedelijke gebieden broedhaarden zijn van planten die een weg zoeken tussen het kleinste scheurtje in het beton. Hoe zelfs water een weg zoekt om deze planten te voeden en ook hoe dieren zich aanpassen aan een stedelijke omgeving. Maar hij waarschuwt ook en toont de gevaren aan van de menselijke overheersing en hoe dit gevolgen kan hebben in de toekomst. Dus is het kwestie van een evenwicht te zoeken tussen de stad en de natuur. We kunnen er niet meer onderuit: de mens heeft zijn plek op deze planeet veroverd en is daar destructief mee om gegaan. Maar is het te laat om het roer nog om te gooien en een symbiose te vinden tussen mens en natuur, stad en natuur...?
Stadsjungle is een verhelderend en inzichtvol essay over hoe we de toekomst tegemoet kunnen (moeten!) gaan en hoe we opnieuw op de rand van evolutie staan! Dit is een boek dat elke burgemeester in onze Belgische steden en dorpen trouwens zou moeten lezen om in te zien hoe belangrijk het is van bomen te planten en plaats te bieden aan natuur in de stad! Misschien een ideetje dat de uitgeverij exemplaren aan deze burgemeesters bezorgt?
1
Reageer op deze recensie