Lezersrecensie
Kleine teleurstelling
Het 11 boek alweer van M.J. Arlidge in de Helen Grace-serie.
Het verhaal begint met een vader thuiskomt en een verschrikkelijke tafereel aantreft. Zijn vrouw ligt toegetakeld in bed en is helaas niet meer in leven. En dat terwijl zijn dochtertje de kamer ernaast nog rustig ligt te slapen. Helen Grace wordt samen met haar team op deze zaak gezet. Eerst lijkt het nog om een enkelvoudige moord te gaan, maar als ze even later nog een melding van een lijk krijgen die precies hetzelfde is toegetakeld als de eerste blijft het toch om een seriemoordenaar te gaan.
Het boek lijkt een beetje voort te sukkelen, zonder al te veel spanning tot je bij het einde van het boek komt.
Het einde heeft daarentegen wel enige spanning vanwege de plotwending. Het is onvoorspelbaar en valt moeilijk te raden.De plot winding komt mij een beetje bekend voor, ik vraag mij af of andere lezers dat ook zo zien zonder mijn gevoel al te veel weg te geven.
Kom eens gauw vind ik een van de minder sterke werken van M.J. Arlidge. De originaliteit lijkt er ondertussen wel wat af te zijn. Het lijkt alsof de auteur zijn ideeën op zijn. Toch is het een goed boek, maar minder dan zijn eerdere boeken.
Het verhaal begint met een vader thuiskomt en een verschrikkelijke tafereel aantreft. Zijn vrouw ligt toegetakeld in bed en is helaas niet meer in leven. En dat terwijl zijn dochtertje de kamer ernaast nog rustig ligt te slapen. Helen Grace wordt samen met haar team op deze zaak gezet. Eerst lijkt het nog om een enkelvoudige moord te gaan, maar als ze even later nog een melding van een lijk krijgen die precies hetzelfde is toegetakeld als de eerste blijft het toch om een seriemoordenaar te gaan.
Het boek lijkt een beetje voort te sukkelen, zonder al te veel spanning tot je bij het einde van het boek komt.
Het einde heeft daarentegen wel enige spanning vanwege de plotwending. Het is onvoorspelbaar en valt moeilijk te raden.De plot winding komt mij een beetje bekend voor, ik vraag mij af of andere lezers dat ook zo zien zonder mijn gevoel al te veel weg te geven.
Kom eens gauw vind ik een van de minder sterke werken van M.J. Arlidge. De originaliteit lijkt er ondertussen wel wat af te zijn. Het lijkt alsof de auteur zijn ideeën op zijn. Toch is het een goed boek, maar minder dan zijn eerdere boeken.
1
Reageer op deze recensie