Lezersrecensie
De Drogreden: een moord, een erfenis en een raadsel
Wanneer de 62-jarige toneelacteur Elias Wullaert in een openluchttheater in Griekenland van de trappen valt en overlijdt, wordt zijn dood door de Griekse politie al snel als een ongeval geklasseerd. Zijn ex-partner, Hannes Wageneer, is daar echter niet van overtuigd. Hij probeert hoofdinspecteur Thomas Berg van de Dienst Geweld in Leuven te overtuigen om een onderzoek te starten. Zijn reden? In slechts drie maanden tijd zijn er drie leden van dezelfde familie overleden, en met een aanzienlijke erfenis in het vooruitzicht lijkt toeval uitgesloten.
Aanvankelijk hecht Berg weinig geloof aan het verhaal van Hannes, totdat er in het appartement van Elias een mysterieuze kaart opduikt met de cryptische woorden "LA-FA-AARD". De ongewone splitsing van het woord wekt zijn nieuwsgierigheid, en wanneer er een volgend slachtoffer valt, kan hij niet langer om de zaak heen.
De Drogreden is inmiddels het twintigste deel rond hoofdinspecteur Thomas Berg, geschreven door een van de bekendste Vlaamse misdaadschrijvers, Jo Claes. Claes’ werk werd meermaals bekroond en weet een breed publiek aan te spreken. Een groot voordeel van deze serie is dat de boeken prima als standalone te lezen zijn; voorkennis van eerdere delen is niet nodig om het verhaal perfect te kunnen volgen.
Jo Claes hanteert een beschrijvende en gedetailleerde schrijfstijl, waarbij hij de tijd neemt om de innerlijke belevingswereld van hoofdpersonage Thomas Berg uit te diepen. Door middel van introspectie leren we als lezers niet alleen hoe hij het onderzoek aanpakt, maar ook hoe hij zich erbij voelt. Zijn emoties, twijfels en overpeinzingen worden uitgebreid belicht, waardoor hij een gelaagd en realistisch personage wordt.
Daarnaast is de schrijfstijl helder en regelmatig to-the-point, wat perfect past bij Bergs nuchtere karakter en de setting van het verhaal. Dit maakt het boek toegankelijk voor een groot publiek. Claes weet bovendien een goede balans te vinden tussen spanning en sfeerschepping, waardoor de lezer moeiteloos in het verhaal wordt meegezogen.
Behalve de gevoelens en zelfreflectie van Berg, krijgen we ook een inkijk in het verleden van het slachtoffer en de voorbereiding van de dader. De manier waarop Claes dit opbouwt, maakt dat je als lezer actief probeert de motieven van de moordenaar te doorgronden. Hoewel ik vrij snel doorhad hoe de vork in de steel zat, slaagt de auteur erin om het mysterie lang genoeg te bewaren en de spanning vast te houden.
Een klein minpuntje vond ik het gebrek aan aandacht voor de andere teamleden. Het verhaal richt zich voornamelijk op Berg en zijn gedachtegang rond het onderzoek, waardoor de persoonlijke ontwikkelingen en gevoelens van zijn collega’s wat onderbelicht blijven. Iets meer diepgang in de nevenpersonages had het boek nóg sterker kunnen maken.
Met De Drogreden levert Jo Claes opnieuw een solide misdaadroman af. De combinatie van een intelligent uitgewerkt plot, sterke karakterontwikkeling en een toegankelijke schrijfstijl maakt dit boek een aanrader voor liefhebbers van literaire thrillers. Of je nu een doorgewinterde Thomas Berg-lezer bent of nieuw instapt in de reeks, deze twintigste aflevering stelt niet teleur.
Aanvankelijk hecht Berg weinig geloof aan het verhaal van Hannes, totdat er in het appartement van Elias een mysterieuze kaart opduikt met de cryptische woorden "LA-FA-AARD". De ongewone splitsing van het woord wekt zijn nieuwsgierigheid, en wanneer er een volgend slachtoffer valt, kan hij niet langer om de zaak heen.
De Drogreden is inmiddels het twintigste deel rond hoofdinspecteur Thomas Berg, geschreven door een van de bekendste Vlaamse misdaadschrijvers, Jo Claes. Claes’ werk werd meermaals bekroond en weet een breed publiek aan te spreken. Een groot voordeel van deze serie is dat de boeken prima als standalone te lezen zijn; voorkennis van eerdere delen is niet nodig om het verhaal perfect te kunnen volgen.
Jo Claes hanteert een beschrijvende en gedetailleerde schrijfstijl, waarbij hij de tijd neemt om de innerlijke belevingswereld van hoofdpersonage Thomas Berg uit te diepen. Door middel van introspectie leren we als lezers niet alleen hoe hij het onderzoek aanpakt, maar ook hoe hij zich erbij voelt. Zijn emoties, twijfels en overpeinzingen worden uitgebreid belicht, waardoor hij een gelaagd en realistisch personage wordt.
Daarnaast is de schrijfstijl helder en regelmatig to-the-point, wat perfect past bij Bergs nuchtere karakter en de setting van het verhaal. Dit maakt het boek toegankelijk voor een groot publiek. Claes weet bovendien een goede balans te vinden tussen spanning en sfeerschepping, waardoor de lezer moeiteloos in het verhaal wordt meegezogen.
Behalve de gevoelens en zelfreflectie van Berg, krijgen we ook een inkijk in het verleden van het slachtoffer en de voorbereiding van de dader. De manier waarop Claes dit opbouwt, maakt dat je als lezer actief probeert de motieven van de moordenaar te doorgronden. Hoewel ik vrij snel doorhad hoe de vork in de steel zat, slaagt de auteur erin om het mysterie lang genoeg te bewaren en de spanning vast te houden.
Een klein minpuntje vond ik het gebrek aan aandacht voor de andere teamleden. Het verhaal richt zich voornamelijk op Berg en zijn gedachtegang rond het onderzoek, waardoor de persoonlijke ontwikkelingen en gevoelens van zijn collega’s wat onderbelicht blijven. Iets meer diepgang in de nevenpersonages had het boek nóg sterker kunnen maken.
Met De Drogreden levert Jo Claes opnieuw een solide misdaadroman af. De combinatie van een intelligent uitgewerkt plot, sterke karakterontwikkeling en een toegankelijke schrijfstijl maakt dit boek een aanrader voor liefhebbers van literaire thrillers. Of je nu een doorgewinterde Thomas Berg-lezer bent of nieuw instapt in de reeks, deze twintigste aflevering stelt niet teleur.
1
Reageer op deze recensie