Lezersrecensie
aanrader
Ik heb ‘Alles wat ik aan je haatte’ geschreven door Tamara Postma mogen lezen met de Zin in Feelgood leesclub op Facebook. Het boek is het eerste deel in de Oxymoron serie.
Je maakt als lezer kennis met Jamie en Hazel. Ze zijn allebei geboren op dezelfde dag. De moeders van beiden zijn al sinds de lagere school beste vriendinnen. Dit maakt dat ze hun verjaardag altijd samen vieren. Hazel en Jamie vinden dit eigenlijk verschrikkelijk. Ze zijn zo verschillend als persoon. Volgens hun moeders en de omgeving komt het voor dat tegenpolen eigenlijk altijd elkaar aantrekken. Moeten de twee hun ruzie maar bijleggen en hun ogen openen, of speelt de grens tussen haat en liefde te veel een rol.
Ik ben met een open blik het verhaal ingegaan. Het was mijn eerste kennismaking met Tamara Postma als schrijfster. Nou deze kennismaking is me nogal bevallen. Ik ben door het boek heen gevlogen.
Wat een irritante personen kunnen Jamie en Hazel naar elkaar zijn, de pesterijen waren een genot om te lezen. Hoe irritant Fauve ook was, gelukkig was er nog een behulpzame / zorgzame Fre die de boel weer deed redden.
Door de vlotte levendige schrijfstijl werd dit verhaal voor mij in ieder geval een succes. Ik heb gegrinnikt en genoten van alles wat er gebeurde. De belangrijkste personages van het verhaal waren mooi uitgewerkt. In het verhaal kon je de personages ook zien ontwikkelen vanuit het verleden naar het heden.
Deze feelgood heeft me dan ook aangenaam verrast. Het leverde wat nachtelijke leesuurtjes op en een hoop gegrinnik. Een verhaal waarin het niet allemaal rozegeur en maneschijn is maar ook een hoop humor en romantiek kent.
Ik ben dan ook zeker nieuwsgierig naar het vervolg van deze goed ontwikkelde feelgood.
Je maakt als lezer kennis met Jamie en Hazel. Ze zijn allebei geboren op dezelfde dag. De moeders van beiden zijn al sinds de lagere school beste vriendinnen. Dit maakt dat ze hun verjaardag altijd samen vieren. Hazel en Jamie vinden dit eigenlijk verschrikkelijk. Ze zijn zo verschillend als persoon. Volgens hun moeders en de omgeving komt het voor dat tegenpolen eigenlijk altijd elkaar aantrekken. Moeten de twee hun ruzie maar bijleggen en hun ogen openen, of speelt de grens tussen haat en liefde te veel een rol.
Ik ben met een open blik het verhaal ingegaan. Het was mijn eerste kennismaking met Tamara Postma als schrijfster. Nou deze kennismaking is me nogal bevallen. Ik ben door het boek heen gevlogen.
Wat een irritante personen kunnen Jamie en Hazel naar elkaar zijn, de pesterijen waren een genot om te lezen. Hoe irritant Fauve ook was, gelukkig was er nog een behulpzame / zorgzame Fre die de boel weer deed redden.
Door de vlotte levendige schrijfstijl werd dit verhaal voor mij in ieder geval een succes. Ik heb gegrinnikt en genoten van alles wat er gebeurde. De belangrijkste personages van het verhaal waren mooi uitgewerkt. In het verhaal kon je de personages ook zien ontwikkelen vanuit het verleden naar het heden.
Deze feelgood heeft me dan ook aangenaam verrast. Het leverde wat nachtelijke leesuurtjes op en een hoop gegrinnik. Een verhaal waarin het niet allemaal rozegeur en maneschijn is maar ook een hoop humor en romantiek kent.
Ik ben dan ook zeker nieuwsgierig naar het vervolg van deze goed ontwikkelde feelgood.
1
Reageer op deze recensie