Lezersrecensie
Inzicht krijgen in je verslavingen
Neurotransmitters zoals dopamine zijn stoffen die signalen doorgeven in de hersenen, tussen zenuwcellen of spiercellen.
"hoe groter de aanmaak van dopamine in de beloningspaden van de hersenen, en hoe sneller de afgifte van dopamine, hoe verslavender die 'drug' is"
Dit boek is(grootdeels)in voor de leek begrijpelijke taal geschreven en Lembke vertelt ook over haar eigen verslaving die ze had aan het lezen van romantische fantasy boeken. Ook komen verschillende verslavingen van een aantal cliënten aan bod. Interessant en soms verbazingwekkend.
Je kunt aan veel dingen verslaafd zijn, ik denk dat wij hier toch wel (enigzins/mild) verslaafd zijn aan boeken (verzamelen, lezen, krijgen, kopen) en misschien aan onze smartphone of minstens aan bookstagram. (likes, aandacht, scrollen)
We vluchten allemaal op een bepaalde manier voor pijn, de pijn van het bestaan, moeilijkheden, teleurstellingen, frustraties.. De één slikt pillen, anderen zijn koopziek of eten maar door. Ze leiden ons af van onszelf. Ook extreem lezen..
Iets minder lezen en wat lanterfanten kan geen kwaad.
"Verveling creëert de ruimte die nodig is om nieuwe gedachten te vormen"
Het boek is in drieën verdeeld die elk weer uit 3 hoofdstukken bestaan.
Deel 1 gaat over het najagen van plezier en de balans vinden tussen plezier en pijn.
Die worden op dezelfde plek verwerkt.. En het lijkt erop dat er een evenwicht moet zijn.
In deel 2 wordt oa de term zelfbinding uitgelegd; hoe kun je je tegen jezelf beschermen. Daar zijn verschillende manieren voor.
Deel 3 gaat onder andere over schaamte en eerlijkheid.. Ik verbaasde me erover dat mensen blijkbaar enorm veel liegen.
Eerlijkheid brengt je meer, zo blijkt..
Ook las ik iets over slachtofferschap; zolang je jezelf als slachtoffer ziet wordt het lastig te herstellen. Je zit jezelf ahw in de weg.
(Dit stuk zou ik graag aan iemand willen laten lezen..)
Je moet dit boek gewoon zelf lezen, het is bijna niet uit te leggen..Ik zou ook nog willen waarschuwen voor de gevaren van internet, vooral ook voor kinderen, waar laat je ze naar kijken..
"hoe groter de aanmaak van dopamine in de beloningspaden van de hersenen, en hoe sneller de afgifte van dopamine, hoe verslavender die 'drug' is"
Dit boek is(grootdeels)in voor de leek begrijpelijke taal geschreven en Lembke vertelt ook over haar eigen verslaving die ze had aan het lezen van romantische fantasy boeken. Ook komen verschillende verslavingen van een aantal cliënten aan bod. Interessant en soms verbazingwekkend.
Je kunt aan veel dingen verslaafd zijn, ik denk dat wij hier toch wel (enigzins/mild) verslaafd zijn aan boeken (verzamelen, lezen, krijgen, kopen) en misschien aan onze smartphone of minstens aan bookstagram. (likes, aandacht, scrollen)
We vluchten allemaal op een bepaalde manier voor pijn, de pijn van het bestaan, moeilijkheden, teleurstellingen, frustraties.. De één slikt pillen, anderen zijn koopziek of eten maar door. Ze leiden ons af van onszelf. Ook extreem lezen..
Iets minder lezen en wat lanterfanten kan geen kwaad.
"Verveling creëert de ruimte die nodig is om nieuwe gedachten te vormen"
Het boek is in drieën verdeeld die elk weer uit 3 hoofdstukken bestaan.
Deel 1 gaat over het najagen van plezier en de balans vinden tussen plezier en pijn.
Die worden op dezelfde plek verwerkt.. En het lijkt erop dat er een evenwicht moet zijn.
In deel 2 wordt oa de term zelfbinding uitgelegd; hoe kun je je tegen jezelf beschermen. Daar zijn verschillende manieren voor.
Deel 3 gaat onder andere over schaamte en eerlijkheid.. Ik verbaasde me erover dat mensen blijkbaar enorm veel liegen.
Eerlijkheid brengt je meer, zo blijkt..
Ook las ik iets over slachtofferschap; zolang je jezelf als slachtoffer ziet wordt het lastig te herstellen. Je zit jezelf ahw in de weg.
(Dit stuk zou ik graag aan iemand willen laten lezen..)
Je moet dit boek gewoon zelf lezen, het is bijna niet uit te leggen..Ik zou ook nog willen waarschuwen voor de gevaren van internet, vooral ook voor kinderen, waar laat je ze naar kijken..
1
Reageer op deze recensie