Lezersrecensie
Liefde kan ook een duistere kant hebben
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Femmy ten Cate sleept de lezer mee in een claustrofobische wereld met haar nieuwe thriller 'Moederliefde'. Het intrigerende concept – een moeder, een zevenentwintigjarige zoon, een kelder – vormt de basis voor een verhaal dat zowel spannend als psychologisch diepgaand is.
Leen, de protagonist, wordt wakker in een kelder, gevangen gehouden door zijn eigen moeder. De reden voor zijn opsluiting blijft aanvankelijk onduidelijk, waardoor een gevoel van onrust en nieuwsgierigheid bij de lezer ontstaat. Terwijl Leen probeert te ontsnappen en de waarheid achter zijn gevangenschap te ontrafelen, wordt de lezer meegenomen op een reis door het verleden.
“De Van Tuyls hebben eerder over me geklaagd. In medialand word ik de luis in de pels van de democratie genoemd. Een geuzennaam, vond Gaath. Mijn tante was de enige Van Tuyl die daar zo over denkt - of dacht. Ik ben het zwarte schaap van de familie sinds zij er niet meer is en mijn neef na zijn arrestatie zijn leven heeft gebeterd.”
‘Moederliefde’ bestaat uit elf hoofdstukken zonder titel. Boven elke paragraaf staat een sleuteltje afgebeeld. Dat zag ik ook als een sleuteltje om een volgende deurtje te openen om zo tot de waarheid te komen.
Ten Cate bouwt de spanning langzaam op door steeds meer puzzelstukjes van Leens verleden te onthullen. De relatie tussen moeder en zoon wordt zorgvuldig uitgewerkt, waarbij de lezer steeds meer begrip krijgt voor de motieven van beide personages. Hoewel de titel 'Moederliefde' een bepaalde verwachting schept, laat Ten Cate zien dat liefde ook een duistere kant kan hebben.
“Ik was des duivels en wilde meteen rechtsomkeer maken. Tegelijk was ik blij en opgelucht dat er met heit niets aan de hand was. Ik kan me nog herinneren dat mijn moeder omstandig haar excuses aanbood; ze had het zo niet mogen doen. Daarna moet ze iets in mijn koffie hebben gedaan. Van het vervolg weet ik niets, totdat ik in deze gevangenis wakker werd.”
Het idee van een kind dat gevangen wordt gehouden door zijn eigen ouder is intrigerend en houdt de lezer geboeid. De sleutel voor zijn vrijlating is te vinden in het verleden. Het wordt allemaal wat duidelijker als Leen zijn eigen geschiedenis en die van zijn familie ontwart. Ze lopen al jaren op hun tenen om elkaar niet te bezwaren, maar de dromen blijven.
De personages zijn complex en geloofwaardig, waardoor de lezer zich in hen kan verplaatsen.
Langzaam maar zeker vallen de puzzelstukjes in elkaar.
'Moederliefde' is een beklemmende roman die de lezer niet loslaat.
Femmy ten Cate sleept de lezer mee in een claustrofobische wereld met haar nieuwe thriller 'Moederliefde'. Het intrigerende concept – een moeder, een zevenentwintigjarige zoon, een kelder – vormt de basis voor een verhaal dat zowel spannend als psychologisch diepgaand is.
Leen, de protagonist, wordt wakker in een kelder, gevangen gehouden door zijn eigen moeder. De reden voor zijn opsluiting blijft aanvankelijk onduidelijk, waardoor een gevoel van onrust en nieuwsgierigheid bij de lezer ontstaat. Terwijl Leen probeert te ontsnappen en de waarheid achter zijn gevangenschap te ontrafelen, wordt de lezer meegenomen op een reis door het verleden.
“De Van Tuyls hebben eerder over me geklaagd. In medialand word ik de luis in de pels van de democratie genoemd. Een geuzennaam, vond Gaath. Mijn tante was de enige Van Tuyl die daar zo over denkt - of dacht. Ik ben het zwarte schaap van de familie sinds zij er niet meer is en mijn neef na zijn arrestatie zijn leven heeft gebeterd.”
‘Moederliefde’ bestaat uit elf hoofdstukken zonder titel. Boven elke paragraaf staat een sleuteltje afgebeeld. Dat zag ik ook als een sleuteltje om een volgende deurtje te openen om zo tot de waarheid te komen.
Ten Cate bouwt de spanning langzaam op door steeds meer puzzelstukjes van Leens verleden te onthullen. De relatie tussen moeder en zoon wordt zorgvuldig uitgewerkt, waarbij de lezer steeds meer begrip krijgt voor de motieven van beide personages. Hoewel de titel 'Moederliefde' een bepaalde verwachting schept, laat Ten Cate zien dat liefde ook een duistere kant kan hebben.
“Ik was des duivels en wilde meteen rechtsomkeer maken. Tegelijk was ik blij en opgelucht dat er met heit niets aan de hand was. Ik kan me nog herinneren dat mijn moeder omstandig haar excuses aanbood; ze had het zo niet mogen doen. Daarna moet ze iets in mijn koffie hebben gedaan. Van het vervolg weet ik niets, totdat ik in deze gevangenis wakker werd.”
Het idee van een kind dat gevangen wordt gehouden door zijn eigen ouder is intrigerend en houdt de lezer geboeid. De sleutel voor zijn vrijlating is te vinden in het verleden. Het wordt allemaal wat duidelijker als Leen zijn eigen geschiedenis en die van zijn familie ontwart. Ze lopen al jaren op hun tenen om elkaar niet te bezwaren, maar de dromen blijven.
De personages zijn complex en geloofwaardig, waardoor de lezer zich in hen kan verplaatsen.
Langzaam maar zeker vallen de puzzelstukjes in elkaar.
'Moederliefde' is een beklemmende roman die de lezer niet loslaat.
1
Reageer op deze recensie