Lezersrecensie
De strijd met de ziekte Alzheimer
Dhr weigert Zorg
Van
Anne-Gine Goemans.
Eboek
Een kort en heftig verslag ,dun boekje ,aan de hand
van rapportages van verzorgend personeel .
Gebundeld door de dochter van deze meneer . .
Dit dunne boekje laat in een paar rapportages heel
goed de strijd zien van een mens met de ziekte
Alzheimer .
Maar ook de strijd van fam die beslissingen moeten gaan nemen over hun dierbare waar ze nooit aan gedacht hadden dat dat ooit zou komen of zelfs moeten .
De angsten en het totaal verliezen van je eigen ik ,en alles wat om je heen altijd zeer belangrijk voor je was ,en nog steeds eigenlijk is.
Je verliest het .
Een ding wat ik na deze rapportages over de agressie van deze meneer weer eens terug zag.
Is dat de agressie en boosheid vaak niet naar het personeel ,persoonlijk gericht is .
Maar naar deze akelige ziekte ,waarvan je weet dat die je hele persoonlijkheid als het ware op vreet
Want het zijn de heldere momenten die de mens met de ziekte Alzheimer dan op dat moment het beseft geeft, dat je je op den duur moet overgeven aan het slopende proces .
De angst die jouw dan overmeesterd op dat moment gaat dan vaak over in agressie.
Neemt niet weg dat het verzorgend personeel
Zeer kort bij dat slopend proces staat .
En zich ook vaak machteloos en ondanks meerdere desplines toch machteloos staan en inderdaad de nodige klappen mee krijgen.
Gelukkig zag deze dochter dat, en heeft als het ware niet alleen een ode aan haar vader
Maar ook een ode aan het personeel er aan toegevoegd .
Aan het einde van dit boekje.
Dit boekje lijkt me voor mensen die in aanraking komen met Alzheimer op welke wijze dan ook .
Een moment van steun .
Je bent en je hoeft niet alleen er mee te blijven zitten .
Van
Anne-Gine Goemans.
Eboek
Een kort en heftig verslag ,dun boekje ,aan de hand
van rapportages van verzorgend personeel .
Gebundeld door de dochter van deze meneer . .
Dit dunne boekje laat in een paar rapportages heel
goed de strijd zien van een mens met de ziekte
Alzheimer .
Maar ook de strijd van fam die beslissingen moeten gaan nemen over hun dierbare waar ze nooit aan gedacht hadden dat dat ooit zou komen of zelfs moeten .
De angsten en het totaal verliezen van je eigen ik ,en alles wat om je heen altijd zeer belangrijk voor je was ,en nog steeds eigenlijk is.
Je verliest het .
Een ding wat ik na deze rapportages over de agressie van deze meneer weer eens terug zag.
Is dat de agressie en boosheid vaak niet naar het personeel ,persoonlijk gericht is .
Maar naar deze akelige ziekte ,waarvan je weet dat die je hele persoonlijkheid als het ware op vreet
Want het zijn de heldere momenten die de mens met de ziekte Alzheimer dan op dat moment het beseft geeft, dat je je op den duur moet overgeven aan het slopende proces .
De angst die jouw dan overmeesterd op dat moment gaat dan vaak over in agressie.
Neemt niet weg dat het verzorgend personeel
Zeer kort bij dat slopend proces staat .
En zich ook vaak machteloos en ondanks meerdere desplines toch machteloos staan en inderdaad de nodige klappen mee krijgen.
Gelukkig zag deze dochter dat, en heeft als het ware niet alleen een ode aan haar vader
Maar ook een ode aan het personeel er aan toegevoegd .
Aan het einde van dit boekje.
Dit boekje lijkt me voor mensen die in aanraking komen met Alzheimer op welke wijze dan ook .
Een moment van steun .
Je bent en je hoeft niet alleen er mee te blijven zitten .
1
Reageer op deze recensie