Lezersrecensie
De nanny
Verwacht je met De nanny aan een heerlijke thriller waarin je je helemaal kunt laten meeslepen door de zorgvuldig opgebouwde spanning.
Ava bevalt van haar dochtertje Isa, maar van een roze wolk is er geen sprake. Isa is een huilbaby, Ava is na de zware bevalling compleet uitgeput en haar huwelijk loopt niet zoals dat zou moeten. Drie maanden voor de bevalling ontmoet Ava in een nabijgelegen Starbucks nanny Marley. Om wat tot rust te komen, besluiten Ava en haar man Ned Marley in te huren.
Nadat Marley en Ava elkaar ontmoet hadden, stelde ik me na deze passage de vraag of deze ontmoeting wel zo toevallig was als werd voorgesteld. Ook vond ik het vrij opmerkelijk dat Marley, ondanks de uitmuntende aanbevelingen, meteen beschikbaar was. Het leken mij de eerste alarmsignalen te zijn. Ook bij de andere personages zijn er enkele details die erop wijzen dat ze het een en ander verborgen willen houden.
Dat dit boek leest als een sneltrein is bijna een understatement. Dat is vooral omdat de auteur je volledig doet opgaan in het verhaal. Ik kon me met momenten erg opjagen in hoe Marley baby Isa steeds meer als haar eigen kind zag en Ava dit zonder weinig protest liet gebeuren. Ook de houding van Ned wekte wel wat ergernis op. Natuurlijk horen ietwat naïeve personages bij dit soort thrillers dus dat element probeerde ik los te laten.
Geheimen en leugens vormen de rode draad doorheen dit boek. Elk personage lijkt iets te willen verbergen voor de ander. Hier en daar waren de geheimen die naar boven kwamen voorspelbaar, al hebben ze me minstens even vaak weten te verrassen.
Verder zat het verhaal goed in elkaar. Stilaan krijg je zicht op hele plaatje. De onderhuidse spanning werd op zo'n manier opgebouwd dat ik het boek in een ruk wilde uitlezen. De gebeurtenissen die aanleiding gaven tot het motief van een van de personages vond ik wel wat te toevallig samenkomen. Voor de geloofwaardigheid van het verhaal zou ik de epiloog dan ook niet meer hebben toegevoegd.
Dat er zoveel sprake van toeval is, is eigenlijk iets wat vooral achteraf naar boven komt omdat je tijdens het lezen niet de tijd hebt om daarbij stil te staan. Ik vond het vooral een heel snelle en vermakelijke thriller. Lamarr bracht eerder het boek De logé uit. Dat had ik nog niet gelezen, maar staat nu zeker op mijn lijstje!
4,5/5
Dankjewel aan VBK België en Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar!
Ava bevalt van haar dochtertje Isa, maar van een roze wolk is er geen sprake. Isa is een huilbaby, Ava is na de zware bevalling compleet uitgeput en haar huwelijk loopt niet zoals dat zou moeten. Drie maanden voor de bevalling ontmoet Ava in een nabijgelegen Starbucks nanny Marley. Om wat tot rust te komen, besluiten Ava en haar man Ned Marley in te huren.
Nadat Marley en Ava elkaar ontmoet hadden, stelde ik me na deze passage de vraag of deze ontmoeting wel zo toevallig was als werd voorgesteld. Ook vond ik het vrij opmerkelijk dat Marley, ondanks de uitmuntende aanbevelingen, meteen beschikbaar was. Het leken mij de eerste alarmsignalen te zijn. Ook bij de andere personages zijn er enkele details die erop wijzen dat ze het een en ander verborgen willen houden.
Dat dit boek leest als een sneltrein is bijna een understatement. Dat is vooral omdat de auteur je volledig doet opgaan in het verhaal. Ik kon me met momenten erg opjagen in hoe Marley baby Isa steeds meer als haar eigen kind zag en Ava dit zonder weinig protest liet gebeuren. Ook de houding van Ned wekte wel wat ergernis op. Natuurlijk horen ietwat naïeve personages bij dit soort thrillers dus dat element probeerde ik los te laten.
Geheimen en leugens vormen de rode draad doorheen dit boek. Elk personage lijkt iets te willen verbergen voor de ander. Hier en daar waren de geheimen die naar boven kwamen voorspelbaar, al hebben ze me minstens even vaak weten te verrassen.
Verder zat het verhaal goed in elkaar. Stilaan krijg je zicht op hele plaatje. De onderhuidse spanning werd op zo'n manier opgebouwd dat ik het boek in een ruk wilde uitlezen. De gebeurtenissen die aanleiding gaven tot het motief van een van de personages vond ik wel wat te toevallig samenkomen. Voor de geloofwaardigheid van het verhaal zou ik de epiloog dan ook niet meer hebben toegevoegd.
Dat er zoveel sprake van toeval is, is eigenlijk iets wat vooral achteraf naar boven komt omdat je tijdens het lezen niet de tijd hebt om daarbij stil te staan. Ik vond het vooral een heel snelle en vermakelijke thriller. Lamarr bracht eerder het boek De logé uit. Dat had ik nog niet gelezen, maar staat nu zeker op mijn lijstje!
4,5/5
Dankjewel aan VBK België en Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar!
1
Reageer op deze recensie