Lezersrecensie
Dit boek is een aanwinst binnen het roman genre en Inez voor de schrijverswereld.
Om te beginnen heeft dit boek een mooie en sprekende voorkant. De cover dekt de titel gezien er duidelijk een tuin zichtbaar is. Er is gebruik gemaakt van zachte kleuren. Het boek valt daarmee gelijk op als het tussen andere boeken zou liggen. Het nodigt direct uit om het boek op te pakken en even de achterkant te lezen. De titel is duidelijk. Als lezer weet je gelijk waar het boek ongeveer over zal gaan. Je begint het boek dus niet met veel vragen.
Het verhaal bestaat eigenlijk uit twee delen. Het perspectief vanuit hoofdpersoon Lexi die een jubileumfeest organiseert van de verloren tuinen. Aan de andere kant het perspectief vanuit Damaris en Allie. De hoofdpersonen die behoren tot de geschiedenis van deze tuinen. Ieder hoofdstuk wordt er gewisseld tussen de personages. Leuk voor de afwisseling, hoewel het wel even schakelen is. In de stukken vanuit Damaris en Allie is het even inkomen betreft de personages. Er zijn heel wat namen die naar voren komen. Af en toe teruglezen was hierdoor wel nodig. Alle personages hadden wel een duidelijke rol en waren daardoor niet overbodig.
Het boek heeft een duidelijke indeling. Er wordt begonnen vanuit het perspectief van Lexi. De rest van het boek wordt er afgewisseld. Het laatste hoofdstuk is ook weer vanuit het perspectief van Lexi. Hierdoor heeft een boek een duidelijk begin en eind. Het boek heeft een gesloten einde. Dit past bij een roman gezien deze vaak goed eindigen. Het is wel duidelijk dat er nog een deel gaat komen, want er is toch enige opening nog aan het einde.
Het hele boek door is er gebruik gemaakt van verschillende thema's. Verlies, liefde, vertrouwen, rouw en doorzettingsvermogen waren duidelijk terug te vinden. Liefde springt qua thema hier bovenuit. Liefde als in verliefdheid, maar ook liefde voor werk en gezin. Typerend voor een roman, gezien deze over relaties met betrekking tot het netwerk gaan. Deze komen bij alle personages goed naar voren. Grotendeels komt het thema verdriet ook naar voren. Verdriet vanwege verlies, maar ook verdriet omdat dingen anders gaan dan je in kwestie zou willen. De thema's worden op een mooie en brede manier naar voren gebracht in het verhaal.
Dit boek is een vertaling vanuit het Duits. Dit is op het oog niet te merken. De zinnen zijn correct vertaald en met amper taalfouten. Wel is er zo nu en dan een Duits citaat terug te vinden in de tekst. Dit verklapt dat het originele boek in het Duits geschreven is. Een leuk en creatief detail voor het geval je nog niet weet te maken te hebben met een vertaling.
Al met al is het verhaal vlot leesbaar. De rode draad blijft gedurende het boek te volgen. Iets wat een belangrijk element is voor een goed boek. Fijn om te weten dat dit een trilogie wordt. Het zou zonde zijn om deze verhaallijn niet uit te breiden. Dit boek is een aanwinst binnen het roman genre en Inez voor de schrijverswereld.
Het verhaal bestaat eigenlijk uit twee delen. Het perspectief vanuit hoofdpersoon Lexi die een jubileumfeest organiseert van de verloren tuinen. Aan de andere kant het perspectief vanuit Damaris en Allie. De hoofdpersonen die behoren tot de geschiedenis van deze tuinen. Ieder hoofdstuk wordt er gewisseld tussen de personages. Leuk voor de afwisseling, hoewel het wel even schakelen is. In de stukken vanuit Damaris en Allie is het even inkomen betreft de personages. Er zijn heel wat namen die naar voren komen. Af en toe teruglezen was hierdoor wel nodig. Alle personages hadden wel een duidelijke rol en waren daardoor niet overbodig.
Het boek heeft een duidelijke indeling. Er wordt begonnen vanuit het perspectief van Lexi. De rest van het boek wordt er afgewisseld. Het laatste hoofdstuk is ook weer vanuit het perspectief van Lexi. Hierdoor heeft een boek een duidelijk begin en eind. Het boek heeft een gesloten einde. Dit past bij een roman gezien deze vaak goed eindigen. Het is wel duidelijk dat er nog een deel gaat komen, want er is toch enige opening nog aan het einde.
Het hele boek door is er gebruik gemaakt van verschillende thema's. Verlies, liefde, vertrouwen, rouw en doorzettingsvermogen waren duidelijk terug te vinden. Liefde springt qua thema hier bovenuit. Liefde als in verliefdheid, maar ook liefde voor werk en gezin. Typerend voor een roman, gezien deze over relaties met betrekking tot het netwerk gaan. Deze komen bij alle personages goed naar voren. Grotendeels komt het thema verdriet ook naar voren. Verdriet vanwege verlies, maar ook verdriet omdat dingen anders gaan dan je in kwestie zou willen. De thema's worden op een mooie en brede manier naar voren gebracht in het verhaal.
Dit boek is een vertaling vanuit het Duits. Dit is op het oog niet te merken. De zinnen zijn correct vertaald en met amper taalfouten. Wel is er zo nu en dan een Duits citaat terug te vinden in de tekst. Dit verklapt dat het originele boek in het Duits geschreven is. Een leuk en creatief detail voor het geval je nog niet weet te maken te hebben met een vertaling.
Al met al is het verhaal vlot leesbaar. De rode draad blijft gedurende het boek te volgen. Iets wat een belangrijk element is voor een goed boek. Fijn om te weten dat dit een trilogie wordt. Het zou zonde zijn om deze verhaallijn niet uit te breiden. Dit boek is een aanwinst binnen het roman genre en Inez voor de schrijverswereld.
1
Reageer op deze recensie