Lezersrecensie
Een roman die je laat nadenken over liefde en schuld
Sommige boeken vertellen niet alleen een verhaal, maar zetten je ook aan het denken. Als scheuren in de aarde (originele titel: Broken Country), de eerste roman van Clare Leslie Hall, is zo’n boek dat onder je huid kruipt en je confronteert met morele vragen over liefde, schuld en de keuzes die je maakt – of juist niet durft te maken.
Het verhaal draait om Beth, een jonge vrouw die ooit hopeloos verliefd was op de charismatische Gabriel, maar uiteindelijk kiest voor de loyale en betrouwbare Frank. Frank is een boer, een goedzak die van jongs af aan wist dat hij van Beth hield. Hij blijft ondanks alles voor haar kiezen, zelfs als verdriet en misverstanden hun leven tekenen. Maar hoe ver reikt liefde als schuldgevoel en gemis steeds tussenbeide komen?
Beth worstelt met haar verleden en haar gevoelens, terwijl ze wordt geconfronteerd met de consequenties van haar keuzes. Haar huwelijk met Frank overleeft de onvoorstelbare tragedie van het verlies van hun kind – iets wat op zich al uitzonderlijk is. Toch maakt ze keuzes die, in mijn ogen, niet passend zijn binnen een huwelijk. En hoewel ik soms moeite had met haar handelen, is het knap hoe de schrijfster haar zo menselijk en gelaagd heeft neergezet.
Deze roman raakt diepe thema’s zoals rouw, miscommunicatie en klassenverschillen. Maar bovenal confronteert het je met de vraag: Wat zou jij doen? Kun je iemand vergeven? Houd je vast of laat je los? Wanneer weet je of een keuze juist is? Dit maakt het een boek dat je niet alleen leest, maar ook voelt.
De schrijfstijl is puur en dichtbij, zonder poespas, waardoor je bijna het gevoel hebt dat je zelf in de kamer staat of op het veld bent. Het boek laat je nadenken, en zelfs na de laatste bladzijde blijft het je bezighouden. Niet alles wordt expliciet uitgelegd, zoals de titel. Broken Country verwijst naar het ruige Engelse platteland, maar ook naar de gebroken levens en verhoudingen in het boek. De Nederlandse titel Als scheuren in de aarde roept een soortgelijke sfeer op, al blijft de precieze betekenis iets raadselachtiger.
Net als Daar waar de rivierkreeften zingen en Ga als een rivier draait het hier niet alleen om de gebeurtenissen, maar vooral om de morele vraagstukken en de keuzes die de personages maken. Sterke vrouwen, getekend door het leven, die hun eigen pad proberen te vinden – dat is de rode draad die deze boeken verbindt.
Tijdens het lezen voelde ik continu dat dit verhaal zich uitstekend zou lenen voor een toneelbewerking. De gelaagde emoties, het drama, de botsende belangen – het leent zich perfect voor een intense voorstelling waarin blikken, stiltes en sfeer de tragiek nog verder zouden versterken. De filmrechten zijn inmiddels verkocht.
Met Als scheuren in de aarde heeft Clare Leslie Hall een indrukwekkende eerste roman afgeleverd. Ze schreef eerder al twee thrillers, en dit boek maakt me nieuwsgierig naar die eerdere werken. Ik ben benieuwd of haar talent voor het neerzetten van gelaagde personages en sterke emoties daar net zo goed naar voren komt.
Het verhaal draait om Beth, een jonge vrouw die ooit hopeloos verliefd was op de charismatische Gabriel, maar uiteindelijk kiest voor de loyale en betrouwbare Frank. Frank is een boer, een goedzak die van jongs af aan wist dat hij van Beth hield. Hij blijft ondanks alles voor haar kiezen, zelfs als verdriet en misverstanden hun leven tekenen. Maar hoe ver reikt liefde als schuldgevoel en gemis steeds tussenbeide komen?
Beth worstelt met haar verleden en haar gevoelens, terwijl ze wordt geconfronteerd met de consequenties van haar keuzes. Haar huwelijk met Frank overleeft de onvoorstelbare tragedie van het verlies van hun kind – iets wat op zich al uitzonderlijk is. Toch maakt ze keuzes die, in mijn ogen, niet passend zijn binnen een huwelijk. En hoewel ik soms moeite had met haar handelen, is het knap hoe de schrijfster haar zo menselijk en gelaagd heeft neergezet.
Deze roman raakt diepe thema’s zoals rouw, miscommunicatie en klassenverschillen. Maar bovenal confronteert het je met de vraag: Wat zou jij doen? Kun je iemand vergeven? Houd je vast of laat je los? Wanneer weet je of een keuze juist is? Dit maakt het een boek dat je niet alleen leest, maar ook voelt.
De schrijfstijl is puur en dichtbij, zonder poespas, waardoor je bijna het gevoel hebt dat je zelf in de kamer staat of op het veld bent. Het boek laat je nadenken, en zelfs na de laatste bladzijde blijft het je bezighouden. Niet alles wordt expliciet uitgelegd, zoals de titel. Broken Country verwijst naar het ruige Engelse platteland, maar ook naar de gebroken levens en verhoudingen in het boek. De Nederlandse titel Als scheuren in de aarde roept een soortgelijke sfeer op, al blijft de precieze betekenis iets raadselachtiger.
Net als Daar waar de rivierkreeften zingen en Ga als een rivier draait het hier niet alleen om de gebeurtenissen, maar vooral om de morele vraagstukken en de keuzes die de personages maken. Sterke vrouwen, getekend door het leven, die hun eigen pad proberen te vinden – dat is de rode draad die deze boeken verbindt.
Tijdens het lezen voelde ik continu dat dit verhaal zich uitstekend zou lenen voor een toneelbewerking. De gelaagde emoties, het drama, de botsende belangen – het leent zich perfect voor een intense voorstelling waarin blikken, stiltes en sfeer de tragiek nog verder zouden versterken. De filmrechten zijn inmiddels verkocht.
Met Als scheuren in de aarde heeft Clare Leslie Hall een indrukwekkende eerste roman afgeleverd. Ze schreef eerder al twee thrillers, en dit boek maakt me nieuwsgierig naar die eerdere werken. Ik ben benieuwd of haar talent voor het neerzetten van gelaagde personages en sterke emoties daar net zo goed naar voren komt.
1
2
Reageer op deze recensie