Lezersrecensie
Wie is deze keer het slachtoffer?
Schrikkeldag mocht ik lezen als lid van de lezersjury voor de Hebban Thriller Prijs
Aafke verhuist van Enschede naar Warchem om te gaan samenwonen met haar geliefde Stef. Al gauw ontdekt ze dat in het dorp het verhaal de ronde doet over de Schrikkelman, die elke 29e februari een slachtoffer maakt. De oogst van de afgelopen schrikkeljaren: 2012 – een vijfjarig meisje verdrinkt, 2016 – een woningbrand wordt een inwoner van Warchem fataal, 2020 – een 29-jarige inwoner komt om bij een motorongeluk. Inmiddels is het februari 2024.
In eerste instantie hecht ze er weinig aandacht aan en doet het af als bijgeloof, tot ze een paar mysterieuze telefoontjes krijgt. Vanaf dat moment verdiept ze zich in het fenomeen en probeert ze te achterhalen wie er achter de “ongelukken” zit.
De spanning wordt mooi opgebouwd en die begint al gelijk na de pakkende openingszin, die de lezer nieuwsgierig maakt, want waarom zou je bewust je telefoon vergeten? Tel daarbij op dat het verhaal precies een week voor de fatale datum begint, en je voelt direct al spanning, die je per dag voelt toenemen.
De schrijfstijl is prettig leesbaar en door de korte hoofdstukken, zoals bijna altijd in thrillers, leest het lekker vlot weg.
Het verhaal wordt verteld vanuit Aafke. In het dorp wordt zij als buitenstaander gezien en door haar blik ervaar je de gebeurtenissen op de laatste paar schrikkeldagen in eerste instantie misschien als bijgeloof en dorpspraatjes, maar door de gebeurtenissen en de mysterieuze telefoontjes die Aafke krijgt, ga je, net als Aafke, toch wel beseffen dat er degelijk wel iets speelt. Hoe dichter bij de 29e, hoe meer de spanning toeneemt.
Minpuntje is misschien de sterke focus op Stef als mogelijkheid dat hij de Schrikkelman misschien is. Dit geeft een wat eenzijdige kijk op de gebeurtenissen. Het feit dat er in het dorp slechts de afgelopen drie schrikkeldagen iets is gebeurd – een kind verdronken, een woningbrand waarbij iemand om het leven kwam en een motorongeluk - lijkt wat weinig om een heel dorp in rep en roer te krijgen, laat staan dat er een team van Hart van Nederland uitrukt om verslag te doen.
Ondanks de minpuntjes die het boek ook had, is het al met al een thriller met een ontknoping die je niet ziet aankomen en achteraf een perfecte afsluiting van het geheel blijkt te zijn.
Aafke verhuist van Enschede naar Warchem om te gaan samenwonen met haar geliefde Stef. Al gauw ontdekt ze dat in het dorp het verhaal de ronde doet over de Schrikkelman, die elke 29e februari een slachtoffer maakt. De oogst van de afgelopen schrikkeljaren: 2012 – een vijfjarig meisje verdrinkt, 2016 – een woningbrand wordt een inwoner van Warchem fataal, 2020 – een 29-jarige inwoner komt om bij een motorongeluk. Inmiddels is het februari 2024.
In eerste instantie hecht ze er weinig aandacht aan en doet het af als bijgeloof, tot ze een paar mysterieuze telefoontjes krijgt. Vanaf dat moment verdiept ze zich in het fenomeen en probeert ze te achterhalen wie er achter de “ongelukken” zit.
De spanning wordt mooi opgebouwd en die begint al gelijk na de pakkende openingszin, die de lezer nieuwsgierig maakt, want waarom zou je bewust je telefoon vergeten? Tel daarbij op dat het verhaal precies een week voor de fatale datum begint, en je voelt direct al spanning, die je per dag voelt toenemen.
De schrijfstijl is prettig leesbaar en door de korte hoofdstukken, zoals bijna altijd in thrillers, leest het lekker vlot weg.
Het verhaal wordt verteld vanuit Aafke. In het dorp wordt zij als buitenstaander gezien en door haar blik ervaar je de gebeurtenissen op de laatste paar schrikkeldagen in eerste instantie misschien als bijgeloof en dorpspraatjes, maar door de gebeurtenissen en de mysterieuze telefoontjes die Aafke krijgt, ga je, net als Aafke, toch wel beseffen dat er degelijk wel iets speelt. Hoe dichter bij de 29e, hoe meer de spanning toeneemt.
Minpuntje is misschien de sterke focus op Stef als mogelijkheid dat hij de Schrikkelman misschien is. Dit geeft een wat eenzijdige kijk op de gebeurtenissen. Het feit dat er in het dorp slechts de afgelopen drie schrikkeldagen iets is gebeurd – een kind verdronken, een woningbrand waarbij iemand om het leven kwam en een motorongeluk - lijkt wat weinig om een heel dorp in rep en roer te krijgen, laat staan dat er een team van Hart van Nederland uitrukt om verslag te doen.
Ondanks de minpuntjes die het boek ook had, is het al met al een thriller met een ontknoping die je niet ziet aankomen en achteraf een perfecte afsluiting van het geheel blijkt te zijn.
1
Reageer op deze recensie