Lezersrecensie
Van A tot Z of toch bijna
Korte verhalen, soms lichtelijk weemoedig, soms uit verbazing geschreven, soms humoristisch. Alle met een lichte toets, die een wat oudere auteur doen vermoeden. En dat vermoeden is juist. De schrijver is Lieven Vandekerckhove, emeritus hoogleraar sociologie aan de universiteit van Leuven. Hij stuurde mij zijn boek toe ter beoordeling ervan voor Boekentoer.
Onlangs verscheen zijn bundel Van A tot Z of toch bijna bij Uitgeverij Liverse, een mooi gebonden, mooi vormgegeven boek. De titel verwijst naar de ordening van de verhalen met titels van a tot z. Een thematisch verband tussen de verhalen ontbreekt mijns inziens, maar problematisch is dat niet.
Het verhaal Afscheid, uiteraard het eerste, is het ontroerendste en wellicht ook het beste. Ooit doceerde de ik-verteller in Liberia waar een sterke vriendschap ontstond met Ben. Na zijn vertrek uit dat land bleef de warme band bestaan. Ben takelt af en verhuist naar zijn dochter in de VS. Via de telefoon spreken beiden nog met elkaar wanneer Ben op sterven ligt. “I am close to you, Ben, very close”. Hij kon niet meer antwoorden, maar Joyce verzekerde mij dat hij me inderdaad hoorde. “He is crying”, fluisterde ze.
Mooie zinnen kan Vandekerckhove eveneens produceren. Deze bijvoorbeeld: twee jaar lang schilderde een warme vriendschap onze relatie met alle kleuren van de regenboog. Over een Litouwse straatmuzikant zegt hij: grote, donkere krullen kapselen zijn kop langs alle kanten in, alsof de natuur hem tegen de Siberische kou heeft ingeduffeld.
In de bundel bevindt de ik zich in verschillende landen en zijn onderwerpen zijn dan ook divers: van een naderend straatverbod voor straatmuzikanten in Rostock tot de ergernis over een luid uitgesproken intiem telefoongesprek tussen twee boezemvriendinnen, van de studententijd tot de vader die zich verwondert over de muzieksmaak van zijn 18-jarige dochter, van het genieten van een Siciliaanse maaltijd tot het afgrijzen bij het zien van de brand in de Notre Dame. Niet alle verhalen zijn even sterk. Het zich ergeren aan het openlijk gebruiken van de mobiele telefoon en de mode die voorschrijft dat jeans gaten op de knieën moeten bevatten zijn wat oubollig. Maar over het algemeen is Van A tot Z een fijne bundel met verhalen die je verschillende malen tot je kunt nemen.
Ik geef de bundel vier sterren.
Jan Heutink
Onlangs verscheen zijn bundel Van A tot Z of toch bijna bij Uitgeverij Liverse, een mooi gebonden, mooi vormgegeven boek. De titel verwijst naar de ordening van de verhalen met titels van a tot z. Een thematisch verband tussen de verhalen ontbreekt mijns inziens, maar problematisch is dat niet.
Het verhaal Afscheid, uiteraard het eerste, is het ontroerendste en wellicht ook het beste. Ooit doceerde de ik-verteller in Liberia waar een sterke vriendschap ontstond met Ben. Na zijn vertrek uit dat land bleef de warme band bestaan. Ben takelt af en verhuist naar zijn dochter in de VS. Via de telefoon spreken beiden nog met elkaar wanneer Ben op sterven ligt. “I am close to you, Ben, very close”. Hij kon niet meer antwoorden, maar Joyce verzekerde mij dat hij me inderdaad hoorde. “He is crying”, fluisterde ze.
Mooie zinnen kan Vandekerckhove eveneens produceren. Deze bijvoorbeeld: twee jaar lang schilderde een warme vriendschap onze relatie met alle kleuren van de regenboog. Over een Litouwse straatmuzikant zegt hij: grote, donkere krullen kapselen zijn kop langs alle kanten in, alsof de natuur hem tegen de Siberische kou heeft ingeduffeld.
In de bundel bevindt de ik zich in verschillende landen en zijn onderwerpen zijn dan ook divers: van een naderend straatverbod voor straatmuzikanten in Rostock tot de ergernis over een luid uitgesproken intiem telefoongesprek tussen twee boezemvriendinnen, van de studententijd tot de vader die zich verwondert over de muzieksmaak van zijn 18-jarige dochter, van het genieten van een Siciliaanse maaltijd tot het afgrijzen bij het zien van de brand in de Notre Dame. Niet alle verhalen zijn even sterk. Het zich ergeren aan het openlijk gebruiken van de mobiele telefoon en de mode die voorschrijft dat jeans gaten op de knieën moeten bevatten zijn wat oubollig. Maar over het algemeen is Van A tot Z een fijne bundel met verhalen die je verschillende malen tot je kunt nemen.
Ik geef de bundel vier sterren.
Jan Heutink
4
Reageer op deze recensie