Lezersrecensie
De eerste milieuactivist, toen het woord nog moest uitgevonden worden
Het boek dateert uit 1973. Het is gebaseerd op de BRT-jeugdreeks met dezelfde naam. Bij mijn weten de eerste keer dat de BRT (nu VRT) een (jeugd)reeks had opgenomen (en ook uitgezonden uiteraard) in kleur. Niet enkel op die manier was het een koploper (naar Belgische normen dan toch) ook qua inhoud was dat iets dat nog enkel in de scholen ter sprake kwam. En dan nog heel vrijblijvend. Namelijk de zorg voor het milieu. De Kat neemt hier aktie tegen een rijke industrieel Diaz. Die laat de zuiveringsinstallaties in zijn fabrieken enkel werken als er controle komt, wegens de hoge kost. Voor de rest vervuilt hij bodem, water en lucht. In de reeks wordt hebzucht tegen zorg voor het milieu afgezet, maar wel vanuit de redelijkheid. Waar De Kat wel harde aktie voert stelt dat niets voor tegen het doorgeslagen eco-terrorisme van vandaag. Van de Groene fundamentalisten was nog geen sprake, al geeft dit boek toch al een idee waar de oorsprong van het huidige niets en niemand ontziende fundamentalisme ligt. Eigenlijk werden de rollen gewoon omgedraaid. Max en zijn veiligheidstroepen, zeg maar de vrolijke knokploeg uit de reeks en de boeken, zijn nu de klimaatklevers, vernielers van GGO velden en bezetters van autowegen.
In het boek maken we kennis met een aantal personen, die we grofweg kunne verdelen in twee groepen, Diaz, zijn dochter en Max met zijn knokploeg en De Bende van De Kat, met De Kat zelf, Andrea, een nichtje van Diaz, Nellie, de echtgenote van Diaz en moeder van Helena, Karin met haar kinderen Katja en Patrick, Bruno, het manusje-van-alles en Vincent, bestolen chemicus. En niet te vergeten tuinkabouter Clovis die niet alleen zorg draagt voor de tijd maar ogenschijnlijk ook nog kan spreken.
Het speelt in de jaren 70 toen milieuzorg nog maar pas opkwam, en vooral weerklank vond bij de jeugd. De mars door de instellingen was toen al begonnen en de BRT, toen ook al een rood bolwerk, sprong op de kar. Industriƫlen en boeren werden voorgesteld als de baarlijke duivels die met alle middelen moesten bestreden worden. Maar met een grote nuance ten opzichte van vandaag: het was gewoon een kwestie van een paar maatregelen te nemen, die zouden zichzelf wel terugverdienen en dan was het probleem opgelost...
Op het einde van deel 1 ziet het er niet zo goed uit voor de Bende van De Kat... benieuwd of dat in het tweede deel anders wordt.
In het boek maken we kennis met een aantal personen, die we grofweg kunne verdelen in twee groepen, Diaz, zijn dochter en Max met zijn knokploeg en De Bende van De Kat, met De Kat zelf, Andrea, een nichtje van Diaz, Nellie, de echtgenote van Diaz en moeder van Helena, Karin met haar kinderen Katja en Patrick, Bruno, het manusje-van-alles en Vincent, bestolen chemicus. En niet te vergeten tuinkabouter Clovis die niet alleen zorg draagt voor de tijd maar ogenschijnlijk ook nog kan spreken.
Het speelt in de jaren 70 toen milieuzorg nog maar pas opkwam, en vooral weerklank vond bij de jeugd. De mars door de instellingen was toen al begonnen en de BRT, toen ook al een rood bolwerk, sprong op de kar. Industriƫlen en boeren werden voorgesteld als de baarlijke duivels die met alle middelen moesten bestreden worden. Maar met een grote nuance ten opzichte van vandaag: het was gewoon een kwestie van een paar maatregelen te nemen, die zouden zichzelf wel terugverdienen en dan was het probleem opgelost...
Op het einde van deel 1 ziet het er niet zo goed uit voor de Bende van De Kat... benieuwd of dat in het tweede deel anders wordt.
1
Reageer op deze recensie