Lezersrecensie
Het begint steeds meer te kriebelen om zelf een rondreisje Waddeneilanden te boeken!
Het verhaal
Nienkes vriend Rens heeft vele (jeugd)herinneringen op Ameland. Hij heeft voor een klein bedrag een van zijn oma’s vakantiehuisjes op het eiland overgenomen, het blijkt alleen in een iets andere staat te verkeren dan de foto’s deden vermoeden…. Tot grote frustratie van Nienke zit er niets anders op dan het huisje volledig te verbouwen en dat terwijl hun relatie al niet zo stabiel is… Toch gaan ze samen het grote avontuur aan op één voorwaarde: ze proberen de renovatie in één zomer af te ronden, lukt het niet dan gaat het huisje terug de verkoop in. Weten ze het vakantiehuisje én hun relatie te redden?
Is het een aanrader?
Eerder leerde ik Nienke en Rens al kennen door Nienkes vriendin Lisa die in het eerste deel ‘Texel’ centraal staat. Hierdoor weet je al een beetje wat de situatie is en rol je meteen in het verhaal. De hoofdpersonages zijn totaal verschillend: de een houdt van rust en planning, de ander van bonte kleuren en ‘we zien wel hoe het loopt’, dit botst dan ook regelmatig. Het zorgt voor ongemakkelijke maar ook lachwekkende situaties, wat is het heerlijk om vanaf de zijlijn mee te genieten van hun uitdagingen. Ik denk dat het voor veel lezers herkenbare momenten oplevert en je ervaart dat de neuzen niet altijd dezelfde kant op hoeven te staan om gelukkig te zijn. Het is knap hoe auteur Susan Muskee ook nu weer een totaal andere verhaallijn op papier weet te zetten bij het centraal stellen van een nieuw Waddeneiland, in dit geval Ameland. Het overkoepelende genre is feelgood maar in ieder verhaal komen nieuwe problemen aan bod (ofwel uitdagingen, volgens Tygo) waardoor gedurende de hele serie een breed scala aan maatschappelijke onderwerpen, verschillende soorten relaties én landschappen passeren. De diepere laag is meer dan voldoende aanwezig!
Het begint steeds meer te kriebelen, zeker op een zonnige zomerse dag als vandaag, om zelf een rondreisje Waddeneilanden te boeken. Gelukkig heb ik nog twee 'reisjes' in het verschiet en wel naar 'Schiermonnikoog' en 'Borkum'!
"Soms moet je elkaar in het midden vinden".
4,5 hartje!
Nienkes vriend Rens heeft vele (jeugd)herinneringen op Ameland. Hij heeft voor een klein bedrag een van zijn oma’s vakantiehuisjes op het eiland overgenomen, het blijkt alleen in een iets andere staat te verkeren dan de foto’s deden vermoeden…. Tot grote frustratie van Nienke zit er niets anders op dan het huisje volledig te verbouwen en dat terwijl hun relatie al niet zo stabiel is… Toch gaan ze samen het grote avontuur aan op één voorwaarde: ze proberen de renovatie in één zomer af te ronden, lukt het niet dan gaat het huisje terug de verkoop in. Weten ze het vakantiehuisje én hun relatie te redden?
Is het een aanrader?
Eerder leerde ik Nienke en Rens al kennen door Nienkes vriendin Lisa die in het eerste deel ‘Texel’ centraal staat. Hierdoor weet je al een beetje wat de situatie is en rol je meteen in het verhaal. De hoofdpersonages zijn totaal verschillend: de een houdt van rust en planning, de ander van bonte kleuren en ‘we zien wel hoe het loopt’, dit botst dan ook regelmatig. Het zorgt voor ongemakkelijke maar ook lachwekkende situaties, wat is het heerlijk om vanaf de zijlijn mee te genieten van hun uitdagingen. Ik denk dat het voor veel lezers herkenbare momenten oplevert en je ervaart dat de neuzen niet altijd dezelfde kant op hoeven te staan om gelukkig te zijn. Het is knap hoe auteur Susan Muskee ook nu weer een totaal andere verhaallijn op papier weet te zetten bij het centraal stellen van een nieuw Waddeneiland, in dit geval Ameland. Het overkoepelende genre is feelgood maar in ieder verhaal komen nieuwe problemen aan bod (ofwel uitdagingen, volgens Tygo) waardoor gedurende de hele serie een breed scala aan maatschappelijke onderwerpen, verschillende soorten relaties én landschappen passeren. De diepere laag is meer dan voldoende aanwezig!
Het begint steeds meer te kriebelen, zeker op een zonnige zomerse dag als vandaag, om zelf een rondreisje Waddeneilanden te boeken. Gelukkig heb ik nog twee 'reisjes' in het verschiet en wel naar 'Schiermonnikoog' en 'Borkum'!
"Soms moet je elkaar in het midden vinden".
4,5 hartje!
1
Reageer op deze recensie