Lezersrecensie
indrukwekkend
Sander Blom schreef met ‘Het landgoed’ een verhaal dat zich afspeelt in december 1944. De locatie is gebaseerd op een landgoed ergens in Twente. De Duitsers maken een lanceerbasis voor V2-raketten. Het plaatselijk verzet is na een gedurfde actie verraden en behoorlijk uitgedund. Gelukkig is er versterking uit Londen onderweg en wordt ook koerierster Antje opgenomen in de knokploeg. Sander Blom verwerkt in zijn boek – dat naar mijn mening geen thriller, maar een oorlogsverhaal genoemd moet worden – de waargebeurde geschiedenis van de lancering van de bommen vanuit Twente in het laatste oorlogsjaar.
Kun je het leuk noemen, dat bijna 80 jaar na de bevrijding er in onze regionale krant veel geschreven wordt over de locaties rondom Almelo, waar de overblijfselen van de lanceerbasissen nog te zien zijn? Interessant is het zeker wel. Je wordt getriggerd door een boek en vervolgens lees je veel extra’s over je geboortestreek.
Het verhaal speelt zich af rond Antje, ze wil als vrouw meer betekenen voor het verzet dan alleen maar voedselbonnen rondbrengen. Blom schetst een goed beeld van de levens van de mensen, en niet alleen van de Nederlanders, maar ook van de bezetter, tijdens de nadagen in WOII. Hij schrijft duidelijk en helder over de dilemma’s waarmee men worstelt. Hoe zou je zelf functioneren in deze situatie? De hoofdstukken worden vanuit een wisselend perspectief geschreven. Antje, ze woont nog thuis bij haar ouders die gebukt gaan onder het niet weten hoe het met Dries, hun zoon gaat. Antje werkt bij de bakker en grijpt tijdens het bezorgen van brood de gelegenheid aan om ook als koerierster voor het verzet te werken. Klaus, soldaat uit Duitsland. Hij heeft aan het Oostfront gevochten en mist zijn vrouw en kind. Hij ziet steeds minder het nut van de oorlog in. En dan heb je burgemeester Ernst, hij is overtuigd NSB’er, maar als hij naar de pijpen van de SS moet gaan springen, begint hij toch ook zijn twijfels te krijgen over zijn overtuiging. De personages krijgen een gezicht met al hun dilemma’s. Waar ligt hun loyaliteit, hoever kunnen ze gaan en wie doen ze verdriet met hun daden?
Dit boek is een aanrader, waarin op een prettige manier verteld wordt over waargebeurde feiten.
Kun je het leuk noemen, dat bijna 80 jaar na de bevrijding er in onze regionale krant veel geschreven wordt over de locaties rondom Almelo, waar de overblijfselen van de lanceerbasissen nog te zien zijn? Interessant is het zeker wel. Je wordt getriggerd door een boek en vervolgens lees je veel extra’s over je geboortestreek.
Het verhaal speelt zich af rond Antje, ze wil als vrouw meer betekenen voor het verzet dan alleen maar voedselbonnen rondbrengen. Blom schetst een goed beeld van de levens van de mensen, en niet alleen van de Nederlanders, maar ook van de bezetter, tijdens de nadagen in WOII. Hij schrijft duidelijk en helder over de dilemma’s waarmee men worstelt. Hoe zou je zelf functioneren in deze situatie? De hoofdstukken worden vanuit een wisselend perspectief geschreven. Antje, ze woont nog thuis bij haar ouders die gebukt gaan onder het niet weten hoe het met Dries, hun zoon gaat. Antje werkt bij de bakker en grijpt tijdens het bezorgen van brood de gelegenheid aan om ook als koerierster voor het verzet te werken. Klaus, soldaat uit Duitsland. Hij heeft aan het Oostfront gevochten en mist zijn vrouw en kind. Hij ziet steeds minder het nut van de oorlog in. En dan heb je burgemeester Ernst, hij is overtuigd NSB’er, maar als hij naar de pijpen van de SS moet gaan springen, begint hij toch ook zijn twijfels te krijgen over zijn overtuiging. De personages krijgen een gezicht met al hun dilemma’s. Waar ligt hun loyaliteit, hoever kunnen ze gaan en wie doen ze verdriet met hun daden?
Dit boek is een aanrader, waarin op een prettige manier verteld wordt over waargebeurde feiten.
1
Reageer op deze recensie