Meer dan 6,0 miljoen beoordelingen en recensies Organiseer de boeken die je wilt lezen of gelezen hebt Het laatste boekennieuws Word gratis lid
×
Lezersrecensie

“We stonden tegenover elkaar, mijn moeder en ik.”

Wil 19 augustus 2018
Prachtige eerste zin en voorlaatste zin! Met een immense wereld van herkenbaarheid. Van het bittere begin tot het bittere eind was ik in de ban van deze sterk autobiografische roman van meesterverteller Adriaan van Dis! Je leest, voelt en proeft de afstandelijkheid, van het niet kunnen geven en toestaan van emoties, van het niet kunnen en willen vertellen van de waarheid (omdat soms de leugen zoveel beter uitkomt). De letterlijke en figuurlijke sleutels zijn steeds zoek in dit boek. Neemt zijn moeder echt veel geheimen mee de kist in na een lang leven van bijna 100 jaar? Wie was zijn weinig “aaibare”moeder en welke aanwijsbare oorzaken waren er om zo te worden? Onbeantwoorde vragen. Groot respect voor deze “warme” zoon die tegen beter weten in, elke keer weer voor haar klaar stond. Zo herkenbaar en begrijpelijk! “Mijn bizarre moeder. En toch bleef de afstand.” p.164.

Een paar mooie citaten:
p. 178 “Indië was anders dan Just het haar had voorgespiegeld – op je blote voeten door het hoge gras lopen en roeien in de kali, bals en een thee bij de gouverneur -, waar zíj tot nog toe belandde, glipten er slangen door het gras, lagen de krokodillen op de zandbank te bakken en wat moest je met een mooie jurk op een buitenpost? (…) Waar zij werd achtergelaten trok een piano krom van de hitte, vraten insecten het trijp van de stoelen – niemand ontving in beschimmelde kamers. (…) Ze ging meestal om negen uur naar bed, gelijk met de bediendes, gekooid als een tijger.”

p. 245 Zooo herkenbaar! “Jaloezie. Nog altijd. Twee kinderen die om hun eigen moeder vechten en zich door haar uiteen laten drijven”.

p. 262 “We verbeterden en vulden aan. Zodra Saskia (halfzus) binnenkwam hielden we op, al zaten we midden in een verhaal. Het wordt “ons boek”, zei mijn moeder samenzweerderig.

p. 270-271 “Haar doodgaan nam de tijd. (…)
“Ze stak haar hand uit en bedankte me plechtig: “Je was een goede zoon.”
“Ja, ja, pas maar op” “Ik liet haar mijn verraderlijke aan tekeningen zien. Drie boekjes alleen al over haar stervensweken, van haar lippen gepikte regels, opgetekend door een schrijvende gier.”
“Ik lees over je schouders mee.” Met andere woorden: “Ik kom terug”.

En als laatste citaat de onmiskenbare grote knipoog naar de beroemde eerste zinnen van “L’Etranger van Albert Camus” Aujourd’hui, maman est morte. Ou peut-être hier.”
Van Dis schrijft het zelfs ook nog in ’t Frans. Met zijn rolkoffer op weg naar het Gare du Nord bedenkt hij: “Misschien moest ik me gaan bedrinken (…) “Ma mère est morte. Champagne!”

Reageer op deze recensie

Meer recensies van Wil

Gesponsord

Aan het lot kun je niet ontsnappen ... of wel?

Intermezzo is een prachtige roman over broers en geliefden, van dé literaire stem uit Ierland.

Door de late middeleeuwen letterlijk aan te raken blaast Van Loo ons verre verleden meer dan ooit nieuw leven in.

Een ode aan de Hollandse keuken en de smaak van thuis.

Meer dan 200 recepten voor de kerstdagen.

Superdikke editie met 3D-beeld, geuren en vele andere extra's!

Het leukste cadeau voor iedereen: lol verzekerd!

Toine Heijmans neemt zijn lezers mee naar de uiterwaarden, de laatste Nederlandse wildernis.

Een roman over iemand die floreert als onderzoeker, maar zich het comfortabelst voelt als ze zelf in de schaduw blijft

In Lijtje deelt Harmen van Straaten ontroerende, grappige en herkenbare verhalen over zijn dementerende moeder.

De schitterende beelden en poëtische teksten vertellen het verhaal van een bijzondere vriendschap, tussen het meisje en de drie dieren.

Een magisch coming-of-age-verhaal over een jongen die zijn eerste weekend zonder zijn ouders doorbrengt. . . en een leeuw die op hem komt passen.

Een thriller over verloren zielen, familiebanden en dodelijke loyaliteit.

Deze nieuwe fase kan er een zijn van vreugde, vervulling en verdieping.

De Gouden Griffel-winnaar in een luxe uitgave!

De auteur van Het meisje in de trein is terug! Ligt de waarheid op het eiland begraven?

Kenia, 1926. De jonge Ivy staat voor grote uitdagingen. Ondertussen is Ranjana, een jonge Indiase vrouw, op de vlucht.

Een nieuwe, inclusieve geschiedenis van het vroegst bewoonde continent van de wereld.

Een prachtig overzicht van de liefdespoëzie, van de vroege middeleeuwen tot nu

Hoe kunnen we ons een weg banen door dit alles?

Drie jaar geleden overleed haar beste vriendin, en sindsdien staat Erins leven stil.

Kenia, 1910. Als de jonge Ivory meereist met haar vader op safari, wordt ze onmiddellijk verliefd op het land en de natuur